خانه

خطبه ها

خطبه - 204
و من خطبه له ع الْحَمْدُ لِلَّهِ الْعَلِيِّ عَنْ شَبَهِ الْمَخْلُوقِينَ ، الْغالِبِ لِمَقالِ الْواصِفِينَ ، الظَّاهِرِ بِعَجائِبِ تَدْبِيرِهِ لِلنَّاظِرِينَ ، وَ الْباطِنِ بِجَلالِ عِزَّتِهِ عَنْ فِكْرِ الْمُتَوَهِّمِينَ ، الْعالِمِ بِلَا اكْتِسابٍ وَ لا ازْدِيادٍ وَ لا عِلْمٍ مُسْتَفادٍ ، الْمُقَدِّرِ لِجَمِيعِ الْاءُمُورِ بِلا رَوِيَّهٍ وَ لا ضَمِيرٍ ، الَّذِي لا تَغْشاهُ الظُّلَمُ ، وَ لا يَسْتَضِي ءُ بِالْاءَنْوارِ ، وَ لا يَرْهَقُهُ لَيْلٌ وَ لا يَجْرِي عَلَيْهِ نَهارٌ ، لَيْسَ إِدْراكُهُ بِالْإِبْصارِ ، وَ لا عِلْمُهُ بِالْإِخْبارِ . وَ مِنْهَا فِي ذِكْرِ النَّبِيِّ ص : اءَرْسَلَهُ بِالضِّيَاءِ وَ قَدَّمَهُ فِي الاصْطِفاءِ ، فَرَتَقَ بِهِ الْمَفاتِقَ ، وَ ساوَرَ بِهِ الْمُغالِبَ ، وَ ذَلَّلَ بِهِ الصُّعُوبَهَ ، وَ سَهَّلَ بِهِ الْحُزُونَهَ ، حَتَّي سَرَّحَ الضَّلالَ عَنْ يَمِينٍ وَ شِمالٍ . ﴿١﴾
ستايش خداوندي را كه برتر از آن است كه با آفريندگانش همانند باشد و فراتر از گفتار واصفان است . براي اصحاب بصيرت آشكار است ، به تدبيرهاي شگفتي آورش و از انديشه توهم كنندگان پنهان است ، به جلال عزتش . عالم است بي آنكه علمي اندوخته باشد ، يا بر علمش افزون شود يا علم خود از علم ديگري برگرفته باشد . آفريننده هر چيز است ، بدون انديشه و تاءمّل . خداوندي كه تاريكيهايش پوشيده ندارد و از روشنها روشني نستاند . نه شب او را فرا مي گيرد و نه روز بر او مي گذرد . نه ادراكش به ديدن است و نه علمش از طريق اخبار . از اين خطبه " در وصف پيامبر " ص " او را با فروغ اسلام به رسالت فرستاد و مقدّم بر همه كسش برگزيد . به او ، پراكندگيها را به هم پيوست و پيروزمندان را به نيروي او درهم شكست . سختيها را به او آسان ساخت و ناهمواريها را به او هموار گردانيد تا گمراهيها را از چپ و راست پراكنده ساخت . ﴿١﴾
 
00:00
تکرار:
چند آيه:
سرعت:
زوم:
تنظیمات