از آثار عظمتش و بدايع آفرينش شگفت انگيزش ، اين است كه از آب درياي لبالب كه موجهايش بر يكديگر مي آمدند و هر موج ، موج ديگري را مي راند ، جايي خشك و جامد پديد آورد و از آن طبقاتي ايجاد كرد و آن طبقات را كه بربسته بودند از هم بگشود و هفت آسمان ساخت و آسمانها به فرمان او خود را نگه داشتند و هر يك در آنجا كه بايدش برپاي ايستاد . زمين را استوار بيافريد ، در حالي كه ، آن را درياي عظيم سبزگون ، كه مسخر فرمان اوست ، بر پشت حمل مي كرد . در برابر فرمان او خوار و ذليل بود و از هيبتش سر به فرمان . آب روان از بيمش بر جاي بايستاد . پس صخره هاي زمين را آفريد و تپه هاي بلند و كوههاي عظيم را پديد آورد و در جاي خود استوار بداشت و مقرر داشت كه در جاي خود بمانند . كوهها را در هوا برافراشت و بن آنها در آب فرو برد و آنها را از زمينهاي هموار و پست بركشيد و آنها را در اقطار زمين و آن مكانها كه برقرار هستند ، فرو كرد . و قله ها را برافراشت و بلنديهايش را به اطراف كشانيد . و اين كوهها را ستونهاي زمين گردانيد و چون ميخها در زمين فرو كرد . و زمين كه جنبان بود آرامش يافت تا ساكنان خود را نلرزاند و بار خود نريزد و از جاي خود به ديگر جاي نشود . منزه است خداوندي كه زمين را پس از تموج آبهايش ثابت نگه داشت و پس از رطوبت اطرافش خشك گردانيد و آن را جايگاه آسايش آفريدگان ساخت و آن را برايشان چون فرشي بر روي درياي ژرف ساكن بگسترد . دريايي كه روان نيست و ايستاده است ، نه گردان . بادهاي سخت بر آن مي وزد و مي بردش و بازش مي گرداند . ابرهاي پر باران بر آن ببارد و به جنبشش آورد . " در آن براي كساني كه مي ترسند پندي است " 69 " ﴿١﴾