خطبه ها

و من كلام له ع وَ قَدْ سَمِعَ قَوْما مِنْ اءَصحابِهِ يَسِبُّونَ اءَهْلَ الشامِ اءَيّامَ حَرْبِهِمْ بِصِفِّينَ : إِنِّي اءَكْرَهُ لَكُمْ اءَنْ تَكُونُوا سَبّابِينَ ، وَ لكِنَّكُمْ لَوْ وَصَفْتُمْ اءَعْمالَهُمْ وَ ذَكَرْتُمْ حالَهُمْ كانَ اءَصْوَبَ فِي الْقَوْلِ ، وَ اءَبْلَغَ فِي الْعُذْرِ ، وَ قُلْتُمْ مَكانَ سَبِّكُمْ إِيّاهُمْ : اللَّهُمَّ احْقِنْ دِماءَنا وَ دِماءَهُمْ ، وَ اءَصْلِحْ ذاتَ بَيْنِنا وَ بَيْنِهِمْ ، وَ اهْدِهِمْ مِنْ ضَلالَتِهِمْ حَتَّي يَعْرِفَ الْحَقَّ مَنْ جَهِلَهُ ، وَ يَرْعَوِيَ عَنِ الْغَيِّ وَ الْعُدْوانِ مَنْ لَهِجَ بِهِ . ﴿١﴾

دوست ندارم كه شما دشنام دهنده باشيد . ولي اگر به توصيف اعمال و بيان حالشان بپردازيد ، سخنتان به صواب نزديكتر و عذرتان پذيرفته تر است . به جاي آنكه دشنامشان دهيد ، بگوييد بار خدايا خونهاي ما و آنها را از ريختن نگه دار و ميان ما و ايشان آشتي انداز و آنها را كه در اين گمراهي هستند راه بنماي . تا هر كه حق را نمي شناسد ، بشناسد و هر كه آزمند گمراهي و دشمني است از آن باز ايستد . ﴿١﴾