و من كلام له ع اءَيُّهَا النَّاسُ ، إِنَّما الدُّنْيا دارُ مَجازٍ ، وَالْآخِرَهُ دارُ قَرارٍ ، فَخُذُوا مِنْ مَمَرِّكُمْ لِمَقَرِّكُمْ ، وَ لا تَهْتِكُوا اءَسْتارَكُمْ عِنْدَ مَنْ يَعْلَمُ اءَسْرارَكُمْ ، وَ اءَخْرِجُوا مِنَ الدُّنْيا قُلُوبَكُمْ مِنْ قَبْلِ اءَنْ تَخْرُجَ مِنْها اءَبْدانُكُمْ ، فَفِيها اخْتُبِرْتُمْ ، وَ لِغَيْرِها خُلِقْتُمْ . إِنَّ الْمَرْءَ إِذا هَلَكَ قالَ النَّاسُ : ما تَرَكَ ؟ وَ قالَتِ الْمَلائِكَهُ : ما قَدَّمَ ؟ لِلَّهِ آباؤُكُمْ ! فَقَدِّمُوا بَعْضا يَكُنْ لَكُمْ ، قَرْضا وَ لا تُخْلِفُوا كُلًّا فيكُونَ عَلَيْكُمْ . ﴿١﴾
اي مردم ، اين دنيا سرايي است كه گذرگاه شماست و آخرت ، سرايي است پايدار . پس از اين سراي كه گذرگاه شماست براي آن سراي كه قرارگاه شماست ، توشه برگيريد . پرده هايتان را نزد كسي كه اسرارتان را مي داند برمدريد . پيش از آنكه بدنهاتان را از دنيا بيرون برند ، دلهايتان را از دنيا بيرون كنيد . شما در دنيا در معرض آزمايش بوده ايد ، زيرا براي سرايي جز اين آفريده شده ايد . هنگامي كه كسي بميرد ، مردم مي گويند چه برجاي نهاده و ملايكه مي گويند ، چه پيش فرستاده . خدا بر پدرانتان رحمت آورد . بخشي را پيش فرستيد تا از آن سود بريد و همه را پس از خود مگذاريد تا وزو و بالتان گردد . ﴿١﴾