خطبه ها

و من كلام له ع رُوِيَ عَنْهُ اءَنَّهُ قالَهُ عِنْدَ دَفْنِ سَيِّدَهِ النِّساءِ فَاطِمَهَع كَالْمُناجِي بِهِ رَسُولَ اللَّهِص عِنْدَ قَبْرِهِ : السَّلامُ عَلَيْكَ يا رَسُولَ اللَّهِ عَنِّي وَ عَنِ ابْنَتِكَ النَّازِلَهِ فِي جِوارِكَ ، وَالسَّرِيعَهِ اللَّحاقِ بِكَ ، قَلَّ يا رَسُولَ اللَّهِ عَنْ صَفِيَّتِكَ صَبْرِي ، وَرَقَّ عَنْها تَجَلُّدِي ، إِلا اءَنَّ لِي فِي التَّاءَسِّي بِعَظِيمِ فُرْقَتِكَ ، وَ فادِحِ مُصِيبَتِكَ مَوْضِعَ تَعَزِّ ، فَلَقَدْ وَسَّدْتُكَ فِي مَلْحُودَهِ قَبْرِكَ ، وَفاضَتْ بَيْنَ نَحْرِي وَ صَدْرِي نَفْسُكَ . إِنّا لِلّهِ وَ إِنّا إِلَيْهِ راجِعُونَ ، فَلَقَدِ اسْتُرْجِعَتِ الْوَدِيعَهُ ، وَ اءُخِذَتِ الرَّهِينَهُ . اءَمَّا حُزْنِي فَسَرْمَدٌ ، وَ اءَمَّا لَيْلِي فَمُسَهَّدٌ إِلَي اءَنْ يَخْتارَ اللَّهُ لِي دارَكَ الَّتِي اءَنْتَ بِها مُقِيمٌ ، وَ سَتُنَبِّئُكَ ابْنَتُكَ بِتَضافُرِ اءُمَّتِكَ عَلَي هَضْمِها ، فَاءَحْفِها السُّؤ الَ ، وَاسْتَخْبِرْها الْحالَ ، هذا وَ لَمْ يَطُلِ الْعَهْدُ ، وَ لَمْ يَخْلُ مِنْكَ الذِّكْرُ . وَالسَّلامُ عَلَيْكُمَا سَلامَ مُوَدِّعٍ لا قالٍ وَ لا سَئِمٍ ، فَإ نْ اءَنْصَرِفْ فَلا عَنْ مَلالَهٍ ، وَ إِنْ اءُقِمْ فَلا عَنْ سُوءِ ظَنِّ بِما وَعَدَ اللَّهُ الصَّابِرِينَ . ﴿١﴾

سلام بر تو ، اي پيامبر خدا . سلام من و دخترت كه اكنون در كنار تو فرود آمده و چه زود به تو پيوست . اي رسول خدا ، بر مرگ دخت برگزيده تو ، شكيبايي من اندك است و طاقت و توانم از دست رفته ولي مرا ، كه اندوه عظيم فرقت تو را ديده ام و رنج مصيبت تو را چشيده ام ، جاي شكيبايي است . من خود تو را به دست خود در قبر خواباندم و هنگامي كه سر بر سينه من داشتي ، جان به جان آفرين تسليم نمودي . " انا لله و انا اليه راجعون " آن وديعت بازگردانده شد و آن امانت به صاحبش رسيد . و اندوه مرا پاياني نيست . همه شب خواب به چشمم نرود تا آنگاه كه خداوند براي من سرايي را كه تو در آن جاي گرفته اي ، اختيار كند . بزودي ، دخترت تو را خبر دهد كه چگونه امتت گرد آمدند و بر او ستم كردند . همه سرگذشت را از او بپرس و خبر حال ما از او بخواه . اينها در زماني بود كه از مرگ تو ديري نگذشته بود و تو از يادها نرفته بودي . بدرود تو را و دخترت را . بدرود كسي كه وداع مي كند ، نه بدرود كسي كه رنجيده و ملول است . اگر از اينجا بازمي گردم نه از روي ملالت است و اگر درنگ مي كنم نه به سبب آن است كه به وعده اي كه خدا به صابران داده است بدگمان شده ام . ﴿١﴾