او را به رسالت فرستاد ، در زماني كه ، هيچ نشانه اي برپا نبود و هيچ چراغي نمي تابيد و هيچ راه روشني پيش پاي مردم نبود . اي بندگان خدا ، شما را به ترس از خدا سفارش مي كنم . از دنيا برحذر مي دارم ، كه دنيا سراي رخت بربستن است و جايگاه تيره شدن عيشهاست . ساكن آن همواره مهياي سفر است و آنكه در آن ، جاي گرم كرده ، آماده جدايي . دنيا اهل خود را پيوسته مي جنباند ، چونان سفينه اي كه در لجه هاي دريا دستخوش طوفان گردد . پاره اي غرقه شوند و بميرند و برخي بر روي امواج از مرگ برهند و باد ، با وزش خود آنان را اين سو و آن سو برد و گرفتار وحشت و هراس گرداند . از آن ميان ، آنكه هلاك شده ، بازش نتوان يافت و آنكه رهايي يافته ، باز هم رهسپار مرگ است . اي بندگان خدا ، اكنون دست به كاري زنيد ، كه زبانها باز است و تنها درست و اعضاي بدن در فرمان است و جاي بازگشت گشاده است و جولانگاه ، پهناور است . پيش از آنكه فرصت فوت شود و مرگ فرا رسد ، فرا رسيدن مرگ را مسلم داريد و آن را آمده انگاريد و انتظارش مبريد . ﴿١﴾