ستايش خداوندي را كه آثار سلطنت و جلال و بزرگي خود را آشكار ساخت ، به گونه اي كه ديدگان را از شگفتيهاي قدرتش حيران ساخت و انديشه ها را از شناخت كنه صفتش بازداشت . و شهادت مي دهم كه خدايي جز خداي يكتا نيست . شهادتي كه از ايمان و يقين و اخلاص و فرمانبرداري مايه گيرد . و شهادت مي دهم كه محمد بنده او و پيامبر اوست . او را به هنگامي فرستاد كه نشانه هاي رستگاري از ميان رفته بود و راههاي دين پوشيده بود . پس ، حق را هويدا ساخت و مردم را اندرز داد و به راه راست راه نمود و به ميانه روي فرمان داد . درود خدا بر او و خاندانش باد . اي بندگان خدا ، بدانيد كه خداوندتان بيهوده نيافريده و چون اشتران بي ساربان رها ننموده ، مقدار نعمتي را كه ارزانيتان داشته مي داند و نيكيهايش را در حق شما شماره كرده است . پس ، پيروزي را از او بجوييد و روان شدن نعمتها را از او بخواهيد و هر چه خواهيد از او بطلبيد . عطا و بخشش او را درخواست كنيد . حجابي نيست كه شما را از او جدا سازد و دري نيست كه بر روي شما بسته ماند . او در همه جا هست ، در هر لحظه و زمان هست ، با آدميان و پريان هست . بخشش در خزانه اش رخنه پديد نياورد و هر چه عطا كند از داراييش نكاهد . خواهندگان هر چند خواهند مالش را به پايان نرسانند ، آنكه خواستار نيل عطاي اوست هرگز به پايان گنجينه اش نرسد . كسي او را از پرداختن به ديگري مانع نيايد و آوازي او را از آواز ديگر مشغول نسازد . بخشيدن نعمتي از گرفتن نعمت ديگر منصرفش نكند . آنجا كه خشم گيرد از رحمت چشم نپوشد و آمرزش يكي از عقاب ديگري بازش ندارد . پنهان بودنش ، پرده آشكار شدنش نيست و آشكار بودنش او را از نهان بودنش جدا نكند . نزديك است و دور از دسترس . بالاست و با همه نزديك . آشكار است و پنهان است . پنهان است و آشكار است . همه را پاداش دهد و كس او را پاداش ندهد . آفريدگان را به چاره گري نيافريد و از آنان به سبب رنج و ملال ياري نخواست . اي بندگان خدا ، شما را به ترس از خدا سفارش مي كنم ، كه ترس از خدا به مثابه مهار شماست و نيز سبب برپايي شماست . به ريسمانهاي محكم تقوا درآويزيد و به حقايق آن چنگ بزنيد تا شما را به مواضع نهاني آسودگي برد . و به اوطان وسعت و فراخي سوق دهد و به حصارهاي استوار و منازل عزت بكشاند . در روزي كه از حيرت چشمها در چشمخانه ها بگردد و همه جا را تاريكي فراگيرد و شتران آبستن بي نگهباني رها شوند . و در صور دميده شود و جانها از تنها بيرون آيند و زبانها لال گردد و كوههاي بلند و صخره هاي استوار خرد شده و بريزند آنسان ، كه از دور چون سرابهاي لرزان در نظر آيند و آباديها ، زميني خشك و هموار شوند . در آن روز ، شفيعي نيست كه شفاعت كند و دوستي نيست كه به دفاع برخيزد و هيچ پوزشي سودمند نيفتد . ﴿١﴾