خطبه ها

و من كلام له ع فِي مَعْنَي الْحَكَمَيْنِ : فَاءَجْمَعَ رَاءْيُ مَلَئِكُمْ عَلَي اءَنِ اخْتارُوا رَجُلَيْنِ ، فَاءَخَذْنا عَلَيْهِما اءَنْ يُجَعْجِعا عِنْدَ الْقُرْآنِ وَ لاَ يُجَاوِزَاهُ وَ تَكُونُ اءَلْسِنَتُهُمَا مَعَهُ وَ قُلُوبُهُمَا تَبَعَهُ فَتَاهَا عَنْهُ وَ تَرَكَا الْحَقَّ وَ هُمَا يُبْصِرَانِهِ وَ كَانَ الْجَوْرُ هَوَاهُمَا وَ الاِعْوِجَاجُ رَاءْيَهُمَا وَ قَدْ سَبَقَ اسْتِثْنَاؤُنَا عَلَيْهِمَا فِي الْحُكْمِ بِالْعَدْلِ وَ الْعَمَلِ بِالْحَقِّ سُوءَ رَاءْيِهِمَا وَ جَوْرَ حُكْمِهِمَا وَ الثِّقَهُ فِي اءَيْدِينَا لِاءَنْفُسِنَا حِينَ خَالَفَا سَبِيلَ الْحَقِّ وَ اءَتَيَا بِمَا لاَ يُعْرَفُ مِنْ مَعْكُوسِ الْحُكْمِ . ﴿١﴾

راءي سرانتان بر آن قرار گرفت كه دو مرد را برگزينند . و ما از آن دو پيمان گرفتيم كه هرچه قرآن گويد همان كنند و از آن تجاوز ننمايند . زبانشان با قرآن باشد و دلشان پيرو قرآن . ولي آن دو گمراه شدند و با آنكه حق را به عيان مي ديدند تركش گفتند و دلشان به ستم متمايل بود و كجروي شيوه آنها . شرط كرده بوديم كه در داوري به عدالت گرايند و به حق عمل كنند و اين پيش از آن بود كه چنان راءي بد و ستمكارانه اي بدهند . اكنون كه آن دو پاي از جاده حق بيرون نهاده اند و حكمي واژگونه داده اند تا به راءيشان وقعي ننهيم ، حجت به سود ما و در دست ماست . ﴿١﴾