اي غفلت زدگاني كه خدا از شما غافل نيست . اي كساني كه فرمان خدا را ترك گفته ايد و حال آنكه شما را بازخواست خواهد كرد ، چيست كه مي بينمتان كه از خداي مي رميد و به ديگري جز او مي گراييد . چونان چارپاياني هستيد كه چوپانشان به چراگاهي بيماري خيز و آبشخوري دردانگيز رها كرده است . يا همانند آن گوسفندي هستيد كه فربه اش مي سازند تا كارد بر گلويش مالند و نداند كه با او چه مي كنند . اگر با او نيكي كنند پندارد كه همواره روزگارش چنين است و كار او سير شدن است و بس . به خدا قسم ، اگر بخواهم هر يك از شما را خبر دهم كه از كجا آمده و به كجا مي رود و همه احوال او چگونه خواهد ، بود مي توانم . ولي مي ترسم درباره من عقيده اي پيدا كنيد كه به رسول الله " صلي الله عليه و آله " كافر گرديد . ولي آن رازها را با ياران خاص خود در ميان مي نهم كه آنان را بيمي از كفر نيست . سوگند به كسي كه محمد " صلي الله عليه و آله " را براستي به رسالت مبعوث داشته و او را از همه آفريدگان برگزيده كه جز به راستي سخن نمي گويم كه رسول الله " صلي الله عليه و آله " مرا از همه چيز آگاه ساخته است و گفته است كه چه كسي ، چسان به هلاكت رسد و چه كسي ، چسان رهايي يابد و سرانجام كار چه خواهد بود . هر چه در خاطر من گذشت ، پاسخش را به گوش من فرو خواند و در آن باب با من سخن گفت . اي مردم ، به خدا سوگند ، كه من شما را به هيچ فرماني ترغيب نمي كنم ، جز آنكه ، خود به انجام دادن آن بر شما پيشي مي گيرم و شما را از معصيتي نهي نمي كنم جز آنكه ، خود پيش از شما از انجام دادن آن باز مي ايستم . ﴿١﴾