و من كلام له ع فِي مَعْني طَلْحَهَ بْنِ عُبَيْدِ اللّ هِ : قَدْ كُنْتُ وَ ما اءُهَدَّدُ بِالْحَرْبِ ، وَ لا اءُرَهَّبُ بِالضَّرْبِ ، وَ اءَنَا عَلَي ما قَدْ وَعَدَنِي رَبِّي مِنَ النَّصْرِ ، وَاللَّهِ مَا اسْتَعْجَلَ مُتَجَرِّدا لِلطَّلَبِ بِدَمِ عُثْمَانَ إِلا خَوْفا مِنْ اءَنْ يُطالَبَ بِدَمِهِ لِاءَنَّهُ مَظِنَّتُهُ ، وَ لَمْ يَكُنْ فِي الْقَوْمِ اءَحْرَصُ عَلَيْهِ مِنْهُ ، فَاءَرادَ اءَنْ يُغالِطَ بِمَا اءَجْلَبَ فِيهِ لِيَلْتَبِسَ الْاءَمْرُ وَ يَقَعَ الشَّكُّ ، وَ وَاللَّهِ ما صَنَعَ فِي اءَمْرِ عُثْمَانَ واحِدَهً مِنْ ثَلاَثٍ : لَئِنْ كانَ ابْنُ عَفَّانَ ظالِما كَما كانَ يَزْعُمُ لَقَدْ كَانَ يَنْبَغِي لَهُ اءَنْ يُوازِرَ قاتِلِيهِ ، اءو يُنابِذَ ناصِرِيهِ ، وَ لَئِنْ كانَ مَظْلُوما لَقَدْ كانَ يَنْبَغِي لَهُاءَنْ يَكُونَ مِنَ الْمُنَهْنِهِينَ عَنْهُ ، وَالْمُعَذِّرِينَ فِيهِ ، وَ لَئِنْ كانَ فِي شَكِّ مِنَ الْخَصْلَتَيْنِ لَقَدْ كانَ يَنْبَغِي لَهُ اءَنْ يَعْتَزِلَهُ وَ يَرْكُدَ جَانِبا ، وَ يَدَعَ النَّاسَ مَعَهُ ، فَما فَعَلَ واحِدَهً مِنَ الثَّلاَثِ ، وَ جاءَ بِاءَمْرٍ لَمْ يُعْرَفْ بابُهُ ، وَ لَمْ تَسْلَمْ مَعاذِيرُهُ . ﴿١﴾
تاكنون كسي را ياراي آن نبوده كه مرا از جنگ بترساند ، يا از ضربت شمشير بيم دهد . پروردگارم مرا وعده ياري داده و من به وعده پروردگارم اطمينان دارم . به خدا سوگند ، طلحه چونان شمشيري از نيام بركشيده در طلب خون عثمان شتاب نكرده ، جز آنكه ، مي ترسد ديگران خون عثمان را از او بطلبند . زيرا او خود به كشتن عثمان مظنون است و در ميان خيل كشندگان عثمان هيچ كس آزمندتر از او بدين كار نبود . حال مي خواهد مردم را به غلط اندازد تا امر مشتبه شود و شك در دلها لانه سازد . به خدا سوگند ، درباره عثمان هيچيك از اين سه كار را انجام نداد . اگر فرزند عفّان ظالم مي بود چنانكه او مي پنداشت شايسته بود كه قاتلانش را ياري دهد و با ياري كنندگانش ستيزه كند . و اگر مظلوم مي بود ، سزاوار چنان بود ، كه در زمره كساني باشد كه شورشگران را از او باز دارد و بيگناهيش را عذري آورد . و اگر در ترديد بود كه او ظالم است يا مظلوم ، بهتر آن بود كه كناري مي گرفت و به گوشه اي مي خزيد و مردم را با او به حال خود مي گذارد . طلحه هيچيك از اين سه كار را نكرد ، بلكه نغمه اي نو ساز كرده كه كس راه آن نمي شناسد و عذرهايي مي آورد كه همه نادرست است . ﴿١﴾