محمد " صلي الله عليه و آله " امين وحي اوست و خاتم پيامبران اوست و بشارت دهنده رحمت اوست و ترساننده از خشم و كيفر اوست . اي مردم سزاوارترين مردم به خلافت ، كسي است كه بر آن تواناتر از همگان باشد و داناتر از همه به اوامر خداي تعالي . هرگاه ، فتنه انگيزي فتنه اي آغازد از او خواهند كه به حق بازگردد ، اگر نپذيرد و سر برتابد ، كشتنش واجب آيد . به جان خودم سوگند ، كه اگر امامت جز با حضور همه مردم صورت نبندد ، پس هرگز تحقق نخواهد يافت . ولي كساني كه اهل آن هستند و آن را پذيرفته اند ، كساني را كه هنگام تعيين امام حاضر نبوده اند به پذيرفتن آن وامي دارند . سپس روا نيست كسي كه حاضر بوده از بيعت خود باز گردد و آنكه غايب بوده ديگري را اختيار كند . آگاه باشيد كه من با دو كس پيكار كنم . يكي كسي كه چيزي را ادعا كند كه حق او نباشد و ديگر كسي كه از اداي حقي كه به گردن اوست سر برتابد . اي بندگان خدا ، شما را به ترس از خدا سفارش مي كنم و آن بهترين چيزي است كه بندگان خدا بايد يكديگر را به آن سفارش كنند . بهترين كارها در نزد خدا آن است كه با پرهيزكاري انجام پذيرد . جنگ ميان شما و اهل قبله آغاز شده است و اين پرچم را حمل نتواند كرد ، مگر كسي كه بينا و شكيبا باشد و جاي حق را بشناسد . به هر چه به آن ماءمور شده ايد ، عمل كنيد و از هر چه شما را نهي كرده اند ، دست بداريد . در كاري شتاب مكنيد ، مگر آنگاه ، كه به حقيقت آن آگاه گرديد . بسا شما كاري را ناخوش داريد و راءي ما در آن چيز ديگر باشد . بدانيد كه اين دنيايي كه همواره در آرزوي آن هستيد و بدان رغبت مي ورزيد و سبب خشم و خشنودي شماست نه خانه شماست و نه منزلي است كه براي آن آفريده شده ايد ، يا شما را بدان دعوت كرده باشند . بدانيد كه دنيايتان را بقايي نيست و در آن جاويدان نخواهيد زيست . اگر از سويي بفريبدتان از ديگر سو از شر خود برحذرتان مي دارد . پس در برابر برحذر داشتنش ، فريبندگيش را واگذاريد و در برابر ترساندنش ، از طمع بستن به آن باز ايستيد . تا در دنيا هستيد ، به سوي سرايي كه شما را بدان فراخوانده اند ، بر يكديگر سبقت گيريد و دل از دنيا بركنيد . وقتي كه دنيا چيزي را از شما مي ستاند چون كنيزان مويه مكنيد . به شكيبايي بر طاعت خداوند ، و به نگهداري از كتابش ، كه شما را به پاسداري از آن فرمان داده بود ، بخواهيد تا نعمت را بر شما تمام كند . بدانيد كه تباه شدن نعمت دنيا شما را زيان نرساند ، هرگاه ، اساس دين خويش استوار داريد و اگر دين را ضايع گذاريد آنچه از نعمت دنيا فرا چنگ آورده ايد سودتان نكند . خداوند دلهاي ما و شما را به حق رهنمون گرداند و شكيبايي را به دلهاي ما و شما اندازد . ﴿١﴾