و من خطبه له ع وَ لَقَدْ اءَحْسَنْتُ جِوَارَكُمْ ، وَ اءَحَطْتُ بِجُهْدِي مِنْ وَرَائِكُمْ ، وَ اءَعْتَقْتُكُمْ مِنْ رِبَقِ الذُّلِّ وَ حَلَقِ الضَّيْمِ شُكْرا مِنِّي لِلْبِرِّ الْقَلِيلِ وَ إِطْرَاقا عَمَّا اءَدْرَكَهُ الْبَصَرُ وَ شَهِدَهُ الْبَدَنُ مِنَ الْمُنْكَرِ الْكَثِيرِ . ﴿١﴾
برايتان همنشين و معاشري نيكو بودم . تا يارايم بود ، كوشيدم كه از پشت سر نگهبانتان شوم و از بندهاي خواري آزادتان كردم و از چنبر ستم رهانيدم و اين براي سپاسگزاري از آن اندك نيكي بود ، كه از شما ديدم و ، چشم پوشي از آن همه زشتي كه مرتكب شديد ، كه چشم ديد و تن تحمل نمود . ﴿١﴾