خانه

خطبه ها

خطبه - 156
و من خطبه له ع يحث الناس علي التقوي الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي جَعَلَ الْحَمْدَ مِفْتَاحا لِذِكْرِهِ وَ سَبَبا لِلْمَزِيدِ مِنْ فَضْلِهِ وَ دَلِيلاً عَلَي آلاَئِهِ وَ عَظَمَتِهِ . عِبَادَ اللَّهِ إِنَّ الدَّهْرَ يَجْرِي بِالْبَاقِينَ كَجَرْيِهِ بِالْمَاضِينَ لاَ يَعُودُ مَا قَدْ وَلَّي مِنْهُ وَ لاَ يَبْقَي سَرْمَدا مَا فِيهِ ، آخِرُ فَعَالِهِ كَاءَوَّلِهِ مُتَشَابِهَهٌ اءُمُورُهُ مُتَظَاهِرَهٌ اءَعْلاَمُهُ ، فَكَاءَنَّكُمْ بِالسَّاعَهِ تَحْدُوكُمْ حَدْوَالزَّاجِرِ بِشَوْلِهِ فَمَنْ شَغَلَ نَفْسَهُ بِغَيْرِ نَفْسِهِ تَحَيَّرَ فِي الظُّلُمَاتِ وَ ارْتَبَكَ فِي الْهَلَكَاتِ وَ مَدَّتْ بِهِ شَيَاطِينُهُ فِي طُغْيَانِهِ وَ زَيَّنَتْ لَهُ سَيِّئَ اءَعْمَالِهِ ، فَالْجَنَّهُ غَايَهُ السَّابِقِينَ وَ النَّارُ غَايَهُ الْمُفَرِّطِينَ . اعْلَمُوا عِبَادَ اللَّهِ ، اءَنَّ التَّقْوَي دَارُ حِصْنٍ عَزِيزٍ وَ الْفُجُورَ دَارُ حِصْنٍ ذَلِيلٍ لاَ يَمْنَعُ اءَهْلَهُ وَ لاَ يُحْرِزُ مَنْ لَجَاءَ إِلَيْهِ اءَلاَ وَ بِالتَّقْوَي تُقْطَعُ حُمَهُ الْخَطَايَا وَ بِالْيَقِينِ تُدْرَكُ الْغَايَهُ الْقُصْوَي . عِبَادَ اللَّهِ ، اللَّهَ اللَّهَ فِي اءَعَزِّ الْاءَنْفُسِ عَلَيْكُمْ وَ اءَحَبِّهَا إِلَيْكُمْ فَإِنَّ اللَّهَ قَدْ اءَوْضَحَ لَكُمْ سَبِيلَ الْحَقِّ وَ اءَنَارَ طُرُقَهُ فَشِقْوَهٌ لاَزِمَهٌ اءَوْ سَعَادَهٌ دَائِمَهٌ فَتَزَوَّدُوا فِي اءَيَّامِ الْفَنَاءِ لِاءَيَّامِ الْبَقَاءِ ، قَدْ دُلِلْتُمْ عَلَي الزَّادِ وَ اءُمِرْتُمْ بِالظَّعْنِ وَ حُثِثْتُمْ عَلَي الْمَسِيرِ فَإِنَّمَا اءَنْتُمْ كَرَكْبٍ وُقُوفٍ لاَ يَدْرُونَ مَتَي يُؤْمَرُونَ بِالسَّيْرِ . اءَلاَ فَمَا يَصْنَعُ بِالدُّنْيَا مَنْ خُلِقَ لِلاْخِرَهِ ؟ وَ مَا يَصْنَعُ بِالْمَالِ مَنْ عَمَّا قَلِيلٍ يُسْلَبُهُ وَ تَبْقَي عَلَيْهِ تَبِعَتُهُ وَ حِسَابُهُ ؟! عِبَادَ اللَّهِ ، إِنَّهُ لَيْسَ لِمَا وَعَدَ اللَّهُ مِنَ الْخَيْرِ مَتْرَكٌ ، وَ لاَ فِيمَا نَهَي عَنْهُ مِنَ الشَّرِّ مَرْغَبٌ . عِبَادَ اللَّهِ احْذَرُوا يَوْما تُفْحَصُ فِيهِ الْاءَعْمَالُ ، وَ يَكْثُرُ فِيهِ الزِّلْزَالُ وَ تَشِيبُ فِيهِ الْاءَطْفَالُ . اعْلَمُوا عِبَادَ اللَّهِ ، اءَنَّ عَلَيْكُمْ رَصَدا مِنْ اءَنْفُسِكُمْ وَ عُيُونا مِنْ جَوَارِحِكُمْ وَ حُفَّاظَ صِدْقٍ يَحْفَظُونَ اءَعْمَالَكُمْ وَ عَدَدَ اءَنْفَاسِكُمْ ، لاَ تَسْتُرُكُمْ مِنْهُمْ ظُلْمَهُ لَيْلٍ دَاجٍ وَ لاَ يُكِنُّكُمْ مِنْهُمْ بَابٌ ذُو رِتَاجٍ وَ إِنَّ غَدا مِنَ الْيَوْمِ قَرِيبٌ . يَذْهَبُ الْيَوْمُ بِمَا فِيهِ وَ يَجِي ءُ الْغَدُ لاَحِقا بِهِ فَكَاءَنَّ كُلَّ امْرِئٍ مِنْكُمْ قَدْ بَلَغَ مِنَ الْاءَرْضِ مَنْزِلَ وَحْدَتِهِ وَ مَخَطَّ حُفْرَتِهِ فَيَا لَهُ مِنْ بَيْتِ وَحْدَهٍ وَ مَنْزِلِ وَحْشَهٍ وَ مَفْرَدِ غُرْبَهٍ ! وَ كَاءَنَّ الصَّيْحَهَ قَدْ اءَتَتْكُمْ وَ السَّاعَهَ قَدْ غَشِيَتْكُمْ وَ بَرَزْتُمْ لِفَصْلِ الْقَضَاءِ قَدْ زَاحَتْ عَنْكُمُ الْاءَبَاطِيلُ وَ اضْمَحَلَّتْ عَنْكُمُ الْعِلَلُ وَ اسْتَحَقَّتْ بِكُمُ الْحَقَائِقُ وَ صَدَرَتْ بِكُمُ الْاءُمُورُ مَصَادِرَهَا فَاتَّعِظُوا بِالْعِبَرِ وَ اعْتَبِرُوا بِالْغِيَرِ ، وَ انْتَفِعُوا بِالنُّذُرِ . ﴿١﴾
حمد خدايي را كه حمد را كليد ياد خود و سبب افزوني فضل خود و دليل شناخت نعمت ها و عظمت خود گردانيد . اي بندگان خدا ، روزگار بر باقيماندگان چنان گذرد كه بر گذشتگان گذشته است . آنچه رفته ، باز نگردد و آنچه بر جاي مانده ، جاودانه نخواهد ماند . كردارش در پايان ، همان است كه در آغاز بود . حوادثش ، بر يكديگر پيشي گرفته ، در مي رسند و نشانه هاي آن همراه يكديگرند . گويي كه در قيامت حاضر آمده ايد و همانند سارباني ، كه كره شتر تند رفتارش را مي راند ، شما را مي راند . هر كس كه غافل از خود ، خويشتن را به ديگري مشغول دارد ، در تاريكيهاي حيرت زده بماند و در ورطه هاي هلاكت افتد و شيطانهاي درون او به طغيانش وادارند و كارهاي ناپسندش را در چشمش بيارايند . پس ، بهشت ، پايان راه پيشي گيرندگان است و آتش ، پايان راه تقصير كنندگان . بدانيد ، اين بندگان خدا ، كه پرهيزگاري سرايي است چون دژي استوار و بزهكاري ، سرايي است خوار مايه و نا استوار ، كه ساكنان خود را از بلا نگه نتواند داشت و هر كه بدان پناه برد از آسيب در امان نخواهد بود . بدانيد ، كه تقوا نيش زهرآگين خطاها را از آدمي دور مي كند و شما به نيروي يقين به آن هدف عالي توانيد رسيد . اي بندگان خدا ، خدا را در نظر آوريد ، درباره عزيزترين و محبوبترين كسان در نزد شما . خداي تعالي راه حق را برايتان آشكار نموده و روشن ساخته يا به شقاوتي جدا ناشدني و درمان ناپذير افتيد يا به سعادتي جاودانه خواهيد رسيد . در اين جهان فاني ، براي آخرت ، كه جهان باقي است ، توشه برگيريد . شما را به توشه آخرت راه نموده اند و هم فرمان كوچ داده اند و بر رفتن تعجيل كنند . و شما همانند كارواني هستيد ، منتظر ، در راه ايستاده كه نمي داند كه چه وقت به حركت فرمانش دهند . براستي ، كسي را كه براي آخرت آفريده شده ، با دنيا چه كار ؟ و چه سود از مال و خواسته ، وقتي كه پس از اندكي مي ربايندش و او در گرو بازخواست و حساب آن بماند . اي بندگان خدا ، آنچه خداوند ، از پاداشهاي نيكو ، وعده داده ، شايان ترك كردن و واگذاشتن نيست و آنچه از آن نهي كرده ، از بديها ، شايسته رغبت نباشد . اي بندگان خدا ، بترسيد از روزي كه از اعمالتان بازجست كنند . در آن روز ، چنان لرزش و تشويشي بر شما چيره گردد كه كودكان از وحشت آن پير شوند . بدانيد ، اي بندگان خدا ، شما را از خود نگهباناني و از اعضايتان جاسوساني و حافظاني راستين است ، كه اعمالتان را مي نويسند و حتي شماره نفسهايتان را ضبط مي كنند . تاريكي شبهاي ظلماني شما را از آنان فرو نپوشد ، يا اگر در پشت درهاي بسته پنهان گرديد از ديده آنها نهان نخواهيد ماند . فردا به امروز نزديك است و امروز هر چه با خود دارد مي برد و فردا از پي آن مي آيد و به آن مي رسد . گويي هر يك از شما را مي بينم كه به سراي تنهايي و گورگاه خود رسيده ايد . و اي ، كه چه خانه اي تنها و چه منزلي وحشت زا و چه غربتي و چه جدايي از همگنان . گويي صيحه قيامت به گوش مي رسد و ساعت رستاخيز فراز آمده است و شما از گورها بيرون آمده ايد تا به محكمه عدل الهي حاضر آييد . ديگر آن گفتارهاي باطل به كارتان نيايد و ، بهانه ها زايل شده و حقايق آشكار گرديده و اعمالتان شما را به آنجا كه بايد ، برده است . پس ، از آنچه مايه عبرت است ، موعظت پذيريد و از اينهمه ، دگرگوني عبرت گيريد و از هشدارها سود ببريد . ﴿١﴾
 
00:00
تکرار:
چند آيه:
سرعت:
زوم:
تنظیمات