خانه

خطبه ها

خطبه - 150
و من خطبه له ع يُومِيٌٍّ فِيها إ لَي اءلْمَلاحِمِ : وَاءَخَذُوا يَمِينا وَ شِمَالاً ظَعْنا فِي مَسَالِكِ الْغَيِّ ، وَ تَرْكا لِمَذَاهِبِ الرُّشْدِ ، فَلاَ تَسْتَعْجِلُوا مَا هُوَ كَائِنٌ مُرْصَدٌ ، وَ لاَ تَسْتَبْطِئُوا مَا يَجِي ءُ بِهِ الْغَدُ ، فَكَمْ مِنْ مُسْتَعْجِلٍ بِمَا إِنْ اءَدْرَكَهُ وَدَّ اءَنَّهُ لَمْ يُدْرِكْهُ ، وَ مَا اءَقْرَبَ الْيَوْمَ مِنْ تَبَاشِيرِ غَدٍ . يَا قَوْمِ هَذَا إِبَّانُ وُرُودِ كُلِّ مَوْعُودٍ ، وَ دُنُوُّ مِنْ طَلْعَهِ مَا لاَ تَعْرِفُونَ . اءَلاَ وَإِنَّ مَنْ اءَدْرَكَهَا مِنَّا يَسْرِي فِيهَا بِسِرَاجٍ مُنِيرٍ ، وَ يَحْذُو فِيهَا عَلَي مِثَالِ الصَّالِحِينَ ، لِيَحُلَّ فِيهَا رِبْقا وَ يُعْتِقَ فِيهَا رِقّا ، وَ يَصْدَعَ شَعْبا ، وَ يَشْعَبَ صَدْعا ، فِي سُتْرَهٍ عَنِ النَّاسِ لاَ يُبْصِرُ الْقَائِفُ اءَثَرَهُ وَ لَوْ تَابَعَ نَظَرَهُ ، ثُمَّ لَيُشْحَذَنَّ فِيهَا قَوْمٌ شَحْذَ الْقَيْنِ النَّصْلَ ، تُجْلَي بِالتَّنْزِيلِ اءَبْصَارُهُمْ ، وَ يُرْمَي بِالتَّفْسِيرِ فِي مَسَامِعِهِمْ ، وَ يُغْبَقُونَ كَأْسَ الْحِكْمَهِ بَعْدَ الصَّبُوحِ . مِنْهَا : وَ طَالَ الْاءَمَدُ بِهِمْ لِيَسْتَكْمِلُوا الْخِزْيَ ، وَ يَسْتَوْجِبُوا الْغِيَرَ ، حَتَّي إِذَا اخْلَوْلَقَ الْاءَجَلُ ، وَاسْتَرَاحَ قَوْمٌ إِلَي الْفِتَنِ ، وَاشْتَالُوا عَنْ لَقَاحِ حَرْبِهِمْ لَمْ يَمُنُّوا عَلَي اللَّهِ بِالصَّبْرِ ، وَ لَمْ يَسْتَعْظِمُوا بَذْلَ اءَنْفُسِهِمْ فِي حَقِّ ، حَتَّي إِذَا وَافَقَ وَارِدُ الْقَضَاءِ انْقِطَاعَ مُدَّهِ الْبَلاَءِ ، حَمَلُوا بَصَائِرَهُمْ عَلَي اءَسْيَافِهِمْ ، وَ دَانُوا لِرَبِّهِمْ بِاءَمْرِ وَاعِظِهِمْ حَتَّي إِذَا قَبَضَ اللَّهُ رَسُولَهُ صَلّي اللّهُ عَلَيهِ وَ آلِه رَجَعَ قَوْمٌ عَلَي الْاءَعْقَابِ ، وَغَالَتْهُمُ السُّبُلُ ، وَاتَّكَلُوا عَلَي الْوَلاَئِجِ وَ وَصَلُوا غَيْرَ الرَّحِمِ وَ هَجَرُوا السَّبَبَ الَّذِي اءُمِرُوا بِمَوَدَّتِهِ ، وَ نَقَلُوا الْبِنَاءَ عَنْ رَصِّ اءَسَاسِهِ ، فَبَنَوْهُ فِي غَيْرِ مَوْضِعِهِ ، مَعَادِنُ كُلِّ خَطِيئَهٍ ، وَ اءَبْوَابُ كُلِّ ضَارِبٍ ، فِي غَمْرَهٍ قَدْ مَارُوا فِي الْحَيْرَهِ ، وَ ذَهَلُوا فِي السَّكْرَهِ عَلَي سُنَّهٍ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ مِنْ مُنْقَطِعٍ إِلَي الدُّنْيَا رَاكِنٍ ، اءَوْ مُفَارِقٍ لِلدِّينِ مُبَايِنٍ . ﴿١﴾
گاه به راست رفتند و گاه به چپ ، ولي ، راهشان راه ضلالت بود و دوري از طريق هدايت . پس ، آنچه را كه آمدني است و انتظارش مي رود به شتاب مطلبيد و هر چه را ، كه فردا خواهد آورد ، آمدنش را دير مشماريد . بسا كسي كه چيزي را به شتاب مي طلبد و ، چون به آن رسد ، آرزو كند كه اي كاش هرگز نرسيده بود . چقدر امروز به سپيده فردا نزديك است . اي مردم ، زمان فراز آمدن چيزهايي است كه شما را وعده داده اند . و نزديك است كه فتنه اي را ، كه نمي دانيد چيست ، ديدار نمايد . بدانيد ، كه از ما هر كه آن را دريابد با چراغ روشني كه در دست دارد ، آن تاريكيها را طي كند و پاي به جاي پاي صالحان نهد ، تا بندهايي را كه بر گردنهاست بگشايد و اسيران را آزاد كند و جمعيت باطل را پريشان سازد و پراكندگان اهل صلاح را گرد آورد و اين كارها پوشيده از مردم به انجام رساند . آنكه در پي يافتن نشان اوست ، هر چه به جستجويش كوشد ، از او نشاني نيابد . پس گروهي در كشاكش آن فتنه ها بصيرت خويش را چنان صيقل دهند كه آهنگر تيغه شمشير را . ديدگانش به نور قرآن جلا گيرد و تفسير قرآن گوشهايشان را نوازش دهد و هر شامگاه و بامداد جامهاي حكمت نوشند . از اين خطبه : زمان جاهليشان به طول انجاميد تا خواري و عقوبت را به كمال رسانند و مستوجب حوادث سخت روزگار گردند . تا نزديك شد كه مدت پايان گيرد و گروهي به تبهكاريها دل خوش كردند و آسودگي خويش در فتنه ها يافتند . و تا آتش فتنه را برافروزند ، شمشير بركشيدند و مؤ منان در پيكارشان شكيبايي و پايداري ورزيدند و بر خدا هم منت نگذاردند و فدا كردن جان خويش در راه خدا را كاري بزرگ نپنداشتند . تا آنگاه ، كه قضاي الهي به پايان گرفتن ايام محنت موافق افتاد و از روي بصيرت شمشير زدند و به فرمان اندرزدهنده خود ، به پروردگارشان تقرب جستند . در اين هنگام ، خدا جان پيامبر خود " صلي اللّه عليه و آله " را بستد . قومي به عقب بازگشتند و در راههاي گوناگون ، كه به هلاكتشان مي انجاميد گام نهادند . بر آن آراء باطل ، كه در دلشان مي گذشت ، اعتماد كردند و از خويشاوند بريدند و از وسيله اي كه به دوستي آن ماءمور شده بودند " يعني اهل بيت " دور گشتند و بنا را از بنيان محكمش برافكندند و در جاي ديگر ، نه شايان آن ، برآوردند . اينان معدن هر خطا بودند و به منزله دروازه هايي ، كه هر كه خواهان باطل و گمراهي مي بود ، از آنها داخل مي شد . در حيرت و سرگرداني راه مي سپردند و به شيوه آل فرعون در بيهوشي و گمگشتگي و غفلت سر مي كردند . برخي از ايشان از آخرت بريدند و به دنيا گرويدند و پاره اي پيوند خويش از دين گسستند . نهج البلاغه - خطبه هاي حضرت عليه السلام نهج البلاغه - خطبه هاي حضرت عليه السلام ﴿١﴾
 
00:00
تکرار:
چند آيه:
سرعت:
زوم:
تنظیمات