خانه

خطبه ها

كلام - 148
و من كلام له ع فِي ذِكْرِ اءَهْلِ الْبَصرَهِ : كُلُّ واحِدٍ مِنْهُما يَرْجُو الْاءَمْرَ لَهُ ، وَ يَعْطِفُهُ عَلَيْهِ دُونَ صاحِبِهِ ، لا يَمُتّانِ إِلَي اللَّهِ بِحَبْلٍ ، وَ لا يَمُدَّانِ إِلَيْهِ بِسَبَبٍ ، كُلُّ واحِدٍ مِنْهُما حامِلُ ضَبِّ لِصاحِبِهِ ، وَ عَمّا قَلِيلٍ يَكْشِفُ قِناعُهُ بِهِ ، وَاللَّهِ لَئِنْ اءَصابُوا الَّذِي يُرِيدُونَ لَيَنْتَزِعَنَّ هَذا نَفْسَ هَذا ، وَلَيَأْتِيَنَّ هَذا عَلَي هَذا ، قَدْ قامَتِ الْفِئَهُ الْباغِيَهُ فَاءَيْنَ الْمُحْتَسِبُونَ ؟ قَدْ سُنَّتَ لَهُمُ السُّنَنُ ، وَ قُدِّمَ لَهُمُ الْخَبَرُ ، وَ لِكُلِّ ضَلَّهٍ عِلَّهٌ ، وَلِكُلِّ ناكِثٍ شُبْهَهٌ ، وَاللَّهِ لا اءَكُونُ كَمُسْتَمِعِ اللَّدْمِ ، يَسْمَعُ النّاعِيَ ، وَ يَحْضُرُ الْباكِيَ ثُمَّ لا يَعْتَبِرُ . ﴿١﴾
هر يك از آن دو " 43 " فرمانروايي را براي خود اميد مي دارد ، نه براي دوستش ، و آن را به جانب خود مي گرداند . اين دو ميان خود و خدا راهي نگشوده اند و پيوندي برقرار نكرده اند . هر يك كينه آن ديگر را در دل مي پروراند و بزودي نقاب از چهره هايشان برخواهند گرفت . به خدا سوگند ، اگر به آنچه مي خواهند دست يابند ، هر يك جان آن ديگر را بگيرد و تباه و نابودش سازد . ستم پيشگان برخاسته اند ، كجايند آنهايي كه تنها براي پاداش خداوندي مجاهدت مي كنند كه راههاي رستگاري پيش پايشان گشاده است و پيش از اين به آنان خبر داده اند . براي هر گمراه شدن ، سببي و بهانه اي است و هر پيمان شكني را شبهه اي است . به خدا سوگند ، كه من آن كسي نيستم كه بانگ بر سر و سينه زدن عزاداران و آواز خبردهندگان از مرگ را بشنود و سپس بر سر گريندگان حاضر آيد و ، در آنها ننگريسته ، بگذرد . ﴿١﴾
 
00:00
تکرار:
چند آيه:
سرعت:
زوم:
تنظیمات