اي مردم ، شما در اين دنيا ، به مثابه آماج هستيد و مرگها تيرهاي خود را به سوي شما مي افكنند . هر جرعه اي كه مي نوشيد آب در گلويتان مي جهد . و هر لقمه اي ، كه مي بلعيد ، گلوگيرتان مي شود . از هيچ نعمتي بهره نمي يابيد ، مگر آنكه ، نعمتي ديگر را از دست مي دهيد . هيچيك از شما يك روز عمر نمي يابد ، مگر آنكه ، يك روز ديگر از عمرش كاسته مي شود و چيزي بر روزيش افزون نمي گردد ، مگر هنگامي كه آنچه در روز پيش داشته ، از ميان برود . براي او اثري پديد نمي آيد مگر آنكه ، اثر ديگرش نابود گردد . هر نوي را زماني حاصل كند كه نو ديگر را كهنه كرده باشد . هيچ نهالي براي او نرويد تا نهال روييده اي از آن او بر زمين نيفتد . ريشه ها ، پدران و مادران ، رفتند و ما ، فرزندان ، شاخه ها هستيم و شاخه ها را پس از رفتن ريشه ها چه بقاست ؟ و از اين خطبه : بدعتي را پديد نياوردند ، جز آنكه ، سنّتي را ترك نمودند . پس از بدعتها حذر كنيد و در راه روشن قدم نهيد . از كارها آنچه ديرينه تر است ، برتر است " 41 " و آنچه نو پديد آمده ، بدتر " 42 " ﴿١﴾