خانه

خطبه ها

خطبه - 143
و من خطبه له ع في الاْسْتِسْقاءِ : اءَلا وَ إِنَّ الْاءَرْضَ الَّتِي تُحْمِلُكُمْ ، وَ السَّماءَ الَّتِي تُظِلُّكُمْ ، مُطِيعَتانِ لِرَبِّكُمْ ، وَ ما اءَصْبَحَتا تَجُودانِ لَكُمْ بِبَرَكَتِهِما تَوَجُّعا لَكُمْ ، وَ لا زُلْفَهً إِلَيْكُمْ ، وَ لا لِخَيْرٍ تَرْجُوانِهِ مِنْكُمْ ، وَ لَكِنْ اءُمِرَتا بِمَنافِعِكُمْ فَاءَطاعَتا ، وَ اءُقِيمَتا عَلي حُدُودِ مَصالِحِكُمْ فَقامَتا . إِنَّ اللَّهَ يَبْتَلِي عِبادَهُ عِنْدَ الْاءَعْمالِ السَّيِّئَهِ بِنَقْصِ الثَّمَراتِ ، وَ حَبْسِ الْبَرَكاتِ ، وَ إِغْلاقِ خَزائِنِ الْخَيْراتِ ، لِيَتُوبَ تائِبٌ وَ يُقْلِعَ مُقْلِعٌ ، وَ يَتَذَكَّرَ مُتَذَكِّرٌ ، وَ يَزْدَجِرَ مُزْدَجِرٌ ، وَ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ الاِسْتِغْفارَ سَبَبا لِدُرُورِ الرِّزْقِ ، وَ رَحْمَهِ لِلْخَلْقِ ، فَقالَ : سُبْحانَهُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كانَ غَفّارا ، يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدْرارا وَ يُمْدِدْكُمْ بِاءَمْوالٍ وَ بَنينَ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ جَنّاتٍ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ اءَنْهارا فَرَحِمَ اللَّهُ امْرَأً اسْتَقْبَلَ تَوْبَتَهُ ، وَ اسْتَقالَ خَطِيئَتَهُ ، وَ بادَرَ مَنِيَّتَهُ . اللَّهُمَّ إِنّا خَرَجْنا إِلَيْكَ مِنْ تَحْتِ الْاءَسْتارِ وَ الْاءَكْنانِ ، وَ بَعْدَ عَجِيجِ الْبَهائِمِ وَ الْوِلْدَانِ ، راغِبِينَ فِي رَحْمَتِكَ ، وَ راجِينَ فَضْلَ نِعْمَتِكَ ، وَ خائِفِينَ مِنْ عَذابِكَ وَ نِقْمَتِكَ . اللَّهُمَّ فاسْقِنا غَيْثَكَ ، وَ لا تَجْعَلْنا مِنَ الْقانِطِينَ ، وَ لا تُهْلِكْنا بِالسِّنِينَ ، وَ لا تُؤ اخِذْنا بِما فَعَلَ السُّفَهاءُ مِنّا يا اءَرْحَمَ الرّاحِمِينَ . اللَّهُمَّ إِنّا خَرَجْنا إِلَيْكَ نَشْكُو إِلَيْكَ ما لا يَخْفَي عَلَيْكَ ، حِينَ اءَلْجَاءَتْنَا الْمَضايِقُ الْوَعْرَهُ ، وَ اءَجاءَتْنا الْمَقاحِطُ الْمُجْدِبَهُ ، وَ اءَعْيَتْنَا الْمَطالِبُ الْمُتَعَسِّرَهُ ، وَ تَلاحَمَتْ عَلَيْنا الْفِتَنُ الْمُسْتَصْعِبَهُ . اللَّهُمَّ إِنّا نَسْاءَلُكَ اءَن لا تَرُدَّنا خائِبِينَ ، وَ لا تَقْلِبَنا واجِمِينَ ، وَ لا تُخاطِبَنا بِذُنُوبِنا ، وَ لا تُقايِسَنا بِاءَعْمالِنا . اللَّهُمَّ انْشُرْ عَلَيْنا غَيْثَكَ وَ بَرَكَتِكَ وَ رِزْقَكَ وَ رَحْمَتَكَ ، وَ اسْقِنا سُقْيا ناقِعَهً مُرْوِيَهً مُعْشِبَهً : تُنْبِتُ بِها ما قَدْ فاتَ ، وَ تُحْيِي بِها ما قَدْ ماتَ ، نافِعَهَ الْحَيا ، كَثِيرَهَ الْمُجْتَني ، تُرْوِي بِهَا الْقِيعانَ ، وَ تُسِيلُ الْبُطْنانَ ، وَ تَسْتَوْرِقُ الْاءَشْجارَ ، وَ تُرْخِصُ الْاءَسْعارَ ، إِنَّكَ عَلَي ما تَشاءُ قَدِيرٌ . ﴿١﴾
بدانيد ، زميني كه شما را بر پشت خود حمل مي كند و آسماني كه بر سرتان سايه گسترده است ، فرمانبردار پروردگار شما هستند و اگر بركات خود را بر شما ارزاني مي دارند ، بدان سبب نيست كه بر شما دل مي سوزانند يا مي خواهند به شما تقرب جويند يا از شما اميد خيري دارند ، بلكه ، خداوند آن دو را فرمان داده كه به شما سود رسانند و آن دو هم اطاعت كرده اند . خداوند ، زمين و آسمان را براي مصالح شما بر پاي داشته و آن دو نيز برپاي ايستاده اند . ايزد تعالي بندگانش را كه مرتكب اعمال ناشايست شوند ، به كاسته شدن ميوه هاشان و نگه داشتن بركات از ايشان و فرو بستن خزاين خيرات به روي آنان مي آزمايد . تا توبه كنندگان توبه كنند و گناهكاران از گناه كردن باز ايستند و پندگيرندگان پند گيرند . و آن كه اراده گناه كرده و منزجر گردد . خداوند ، آمرزش خواستن را سبب فراواني روزي و رحمت بر آفريدگان قرار داده ، كه فرمايد : " از پروردگارتان آمرزش بخواهيد كه او آمرزنده است . تا از آسمان برايتان پي در پي باران فرستد . و شما به اموال و فرزندان مدد كند " 39 " پس ، خداوند رحمت كند كسي را كه به توبه روي آورد و از خطاهاي خود بخشش طلبد و بر مرگ خود پيشي گيرد و تدارك امر آخرت كند . اي خداوند ، ما به سوي تو بيرون آمده ايم ، از درون خيمه ها و خانه هايي كه ناله و فرياد ستوران و كودكانمان از آن بلند است . در حالي كه ، رحمت تو را مي طلبيم و اميد به فضل نعمت تو بسته ايم و از عذاب و خشم تو بيمناكيم . بارخدايا ، ما را به باران خود سيراب نما و نوميدمان باز مگردان و به قحط هلاك منماي و به آنچه سفيهان كرده اند مؤ اخذت مكن . اي بخشاينده ترين بخشايندگان . اي خداوند ، ما به سوي تو بيرون آمده ايم ، تا آنچه را كه بر تو پوشيده نيست به تو شكايت كنيم . زيرا تنگناهاي دشوارمان به بيچارگي كشانده ، خشكساليهاي مشقت بار ما را به درگاه تو رانده . و خواسته هاي دست نايافتني به رنجمان افكنده و فتنه هاي ناهنجار ، گريبانگيرمان شده است . بار خدايا ، از تو مي خواهيم كه ما را ، از درگاه خود ، نوميد بازنگرداني و اندوهگين واپس نفرستي و ما را به گناهانمان مورد خطاب قرار ندهي و برابر اعمالمان كيفر ندهي . بار خدايا ، بر ما باران و بركت و روزي و رحمت خود بگستران . بر ما باراني ببار سودمند ، سيراب كننده ، روياننده گياهان ، كه بروياند هر چه را كه نابود شده ، و زنده گرداند ، هر چه را كه مرده است . باراني بر ما ببار ، كه تشنگي را برطرف گرداند كه و ميوه ها را افزون سازد و زمينهاي پست را سيراب كند و بر دره ها سيلاب افكند و درختان را برگ روياند و نرخها را بشكند كه تو به هر كاري كه بخواهي توانايي . نهج البلاغه - خطبه هاي حضرت عليه السلام نهج البلاغه - خطبه هاي حضرت عليه السلام ﴿١﴾
 
00:00
تکرار:
چند آيه:
سرعت:
زوم:
تنظیمات