اي مردم گونه گون با دلهاي پراكنده ، اي كساني كه به تن ها حاضريد و به خردها غايب . با مهرباني ، شما را به سوي حق سوق مي دهم و شما همانند بزغاله اي كه از غرش شير مي رمد از آن مي رميد . بعيد است كه به ياري شما عدالتي را ، كه چهره نهفته است ، آشكار سازم يا حقي را ، كه ديگران به كژيش كشانيده اند ، راست گردانم . بار خدايا ، تو مي داني ، كه آن كارها كه از ما سر زد ، نه براي همچشمي بود و نه رقابت در قدرت و نه خواستيم از اين دنياي ناچيز چيزي افزون به چنگ آوريم . بلكه مي خواستيم نشانه هاي دين تو را كه دگرگون شده بود بازگردانيم و بلاد تو را اصلاح كنيم تا بندگان ستمديده ات در امان مانند و آن حدود كه مقرر داشته اي ، جاري گردد . بارخدايا ، من نخستين كسي هستم كه به سوي تو روي آوردم و دعوت را شنيدم و اجابت كردم و در نماز ، كسي جز رسول الله " صلي اللّه عليه و آله " بر من پيشي نگرفته است . شما دانسته ايد ، كه سزاوار نيست كسي كه بر ناموسها و جانها و غنيمتها و احكام مسلمين ولايت دارد و پيشوايي مسلمانان بر عهده اوست ، مردي بخيل و تنگ چشم باشد ، تا در خوردن اموالشان حريص شود و نيز ، والي نبايد نادان باشد تا مردم را با ناداني خود گمراه سازد و نبايد كه ستمكار باشد تا وظيفه روزي آنان را ببرد و نبايد از گردش ايام بترسد تا گروهي را همواره بر گروه ديگر برتري دهد ، و نه كسي ، كه در داوري رشوه مي ستاند ، تا رشوه گيرنده حقوق مردم را از ميان برده و در بيان احكام و حدود الهي توقف نمايد . و نه كسي ، كه سنّت را فرو مي گذارد تا امّت را به هلاكت اندازد . ﴿١﴾