خانه

خطبه ها

كلام - 128
و من كلام له ع فِيما يَخْبِرُ بِهِ عَنِ الْمَلاحِمِ بِالْبَصْرَهِ : يا اءَحْنَفُ ، كَاءَنِّي بِهِ وَ قَدْ سارَ بِالْجَيْشِ الَّذِي لا يَكُونُ لَهُ غُبارٌ وَ لا لَجَبٌ ، وَ لا قَعْقَعَهُ لُجُمٍ ، وَ لا حَمْحَمَهُ خَيْلٍ ، يُثِيرُونَ الْاءَرْضَ بِاءَقْدَامِهِمْ كَاءَنَّها اءَقْدامُ النَّعَامِ . قال الشريف : يُومِيُ بِذلِكَ إ لي صاحِبِ الزَّنْجِ ، ثُمَّ قَالَ ع : وَيْلٌ لِسِكَكِكُمُ الْعامِرَهِ ، وَ الدُّورِ الْمُزَخْرَفَهِ الَّتِي لَها اءَجْنِحَهٌ كَاءَجْنِحَهِ النُّسُورِ ، وَ خَراطِيمُ كَخَراطِيمِ الْفِيَلَهِ مِنْ اءُولَئِكَ الَّذِينَ لا يُنْدَبُ قَتِيلُهُمْ ، وَ لا يُفْقَدُ غَائِبُهُمْ ، اءَنَا كابُّ الدُّنْيا لِوَجْهِها ، وَ قادِرُها بِقَدْرِها ، وَ نَاظِرُها بِعَيْنِها . مِنْهُ وَ يُومِيُ بِهِ إ لي وَصْفِ الْاءَتْراكِ : كَاءَنِّي اءَراهُمْ قَوْما كَاءَنَّ وُجُوهَهُمُ الْمَجانُّ الْمُطَرَّقَهُ ، يَلْبَسُونَ السَّرَقَ وَ الدِّيباجَ ، وَ يَعْتَقِبُونَ الْخَيْلَ الْعِتاقَ ، وَ يَكُونُ هُناكَ اسْتِحْرارُ قَتْلٍ حَتَّي يَمْشِيَ الْمَجْرُوحُ عَلَي الْمَقْتُولِ ، وَ يَكُونَ الْمُفْلِتُ اءَقَلَّ مِنَ الْمَأْسُورِ . فَقالَ لَهُ بَعْضُ اءَصْحَابِهِ : لَقَدْ اءُعْطِيتَ يا اءَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ عِلْمَ الْغَيْبِ ! فَضَحِكَ ع ، وَ قالَ لِلرَّجُلِ وَ كانَ كَلْبِيّا : يا اءَخا كَلْبٍ لَيْسَ هُوَ بِعِلْمِ غَيْبٍ وَ إِنَّما هُوَ تَعَلُّمٌ مِنْ ذِي عِلْمٍ ، وَ إِنَّما عِلْمُ الْغَيْبِ عِلْمُ السّاعَهِ ، وَ ما عَدَّدَهُ اللَّهُ سُبْحانَهُ بِقَوْلِهِ : إِنَّ اللّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السّاعَهِ ..، سُبْحَانَهُ مَا فِي الْاءَرْحَامِ مِنْ ذَكَرٍ اءَوْ اءُنْثي ، وَ قَبِيحٍ اءَوْ جَمِيلٍ ، وَ سَخِيِّ اءَوْ بَخِيلٍ ، وَ شَقِيِّ اءَوْ سَعِيدٍ ، وَ مَنْ يَكُونُ فِي النّارِ حَطَبا ، اءَوْ فِي الْجِنانِ لِلنَّبِيِّينَ مُرافِقا . فَهذا عِلْمُ الْغَيْبِ الَّذِي لاَ يَعْلَمُهُ اءَحَدٌ إِلا اللَّهُ ، وَ ما سِوي ذلِكَ فَعِلْمٌ عَلَّمَهُ اللَّهُ نَبِيَّهُ صَلّي اللّهُ عَلَيهِ وَ آلِه فَعَلَّمَنِيهِ ، وَ دَعا لِي بِاءَنْ يَعِيَهُ صَدْرِي ، وَ تَضْطَمَّ عَلَيْهِ جَوانِحِي . ﴿١﴾
اي احنف ، گويي كه مي بينمش كه در حركت آمده ، با لشكري كه نه غباري برمي انگيزد و نه بانگ و خروشي برمي آورد ، نه از دهنه هاي اسبانشان صدايي بر مي آيد و نه از اسبانشان شيهه اي . زمين را با پاهاي خود ، كه همانند پاهاي شتر مرغ است ، لگدكوب مي كنند . " اين اشارت است به صاحب الزنج " سپس ، فرمود : واي بر محله هاي آبادتان و خانه هاي آراسته تان كه چون كركسان ، بالها دارند و چون فيلها خرطومها " 33 " از آن لشكر كساني هستند كه به سوگ كشتگانشان ننشينند و آن را ، كه از ميانه رفته است ، نجويند . من دنيا را به دور افكنده ام و آن را نيك سنجيده ام و به چشمي كه درخور آن است در او مي نگرم . هم از اين سخن " درباره تركان اشارت دارد " گويي مي بينمشان ، قومي هستند با چهره هايي ، گرد و خشن ، چون سپرهاي در پوست گرفته . جامه هايشان حرير و ديباست . همه اسبان راهوار را از آن خود كرده اند . بسيار كشتار كنند . آنسان كه مجروحان بر روي مقتولان روند و آنان كه مي گريزند ، كمتر از كساني باشند كه به اسارت درمي آيند . يكي از اصحابش به او گفت : يا اميرالمؤ منين ، شما را علم غيب داده اند . امام " ع " خنديد و به آن مرد ، كه از قبيله كلب بود ، چنين فرمود : اي مرد كلبي اين علم غيب نيست . بلكه چيزي است كه از صاحب علمي آموخته شده . علم غيب علم به زمان قيامت است و آنچه خدا در اين آيه برشمرده : " خداست كه علم زمان قيامت در نزد اوست " 34 " اوست كه مي داند ، كه در رحمهاي زنان چگونه فرزندي است . پسر است يا دختر ، زشت است يا زيبا ، سخاوتمند است يا بخيل ، بدبخت است يا نيكبخت ، هيزم آتش دوزخ است يا در بهشت ، همنشين پيامبران . اين است علم غيبي كه جز خدا آن را نداند . جز اينها ، علمي است كه به پيامبرش آموخته و او نيز به من آموخته است . و از خدا خواسته كه سينه ام آن را در خود حفظ كند و دلم در درون خود جاي دهد . ﴿١﴾
 
00:00
تکرار:
چند آيه:
سرعت:
زوم:
تنظیمات