خطبه ها

و من كلام له ع وَ قَدْ قامَ رَجُلٌ مِنْ اءَصْحابِهِ فَقالَ : نَهَيْتَنا عَنِ الْحُكُومَهِ ثُمَّ اءَمَرْتَنا بِها ، فَلَمْنَدْرِ اءَيُّ الْاءَمْرَيْنِ اءَرْشَدُ ؟ فَصَفَقَ ع إِحْدَي يَدَيْهِ عَلَي الْاءُخْرَي . ثُمَّ قَالَ : هَذَا جَزاءُ مَنْ تَرَكَ الْعُقْدَهَ ، اءَما وَ اللَّهِ لَوْ اءَنّي حِينَ اءَمَرْتُكُمْ بِما اءَمَرْتُكُمْ بِهِ حَمَلْتُكُمْ عَلَي الْمَكْرُوهِ الَّذِي يَجْعَلُ اللَّهُ فِيهِ خَيْرا فَإِنِ اسْتَقَمْتُمْ هَدَيْتُكُمْ ، وَ إ ن اعْوَجَجْتُمْ قَوَّمْتُكُمْ ، وَ إ نْ اءَبَيْتُمْ تَدارَكْتُكُمْ لَكانَتِ الْوُثْقَي ، وَ لكِنْ بِمَنْ وَ إ لي مَنْ اءُرِيدُ اءَنْ اءُداوِي بِكُمْ وَ اءَنْتُمْ دائِي ؟ كَناقِشِ الشَّوْكَهِ بِالشَّوْكَهِ وَ هُوَ يَعْلَمُ اءَنَّ ضَلْعَها مَعَها . اللَّهُمَّ قَدْ مَلَّتْ اءَطِبّاءُ هَذا الدَّاءِ الدَّوِيِّ ، وَ كَلَّتِ النَّزْعَهُ بِاءَشْطانِ الرَّكِيِّ ، اءَيْنَ الْقَوْمُ الَّذِينَ دُعُوا إ لَي الْإِسْلاَمِ فَقَبِلُوهُ ، وَ قَرَءُوا الْقُرْآنَ فَاءَحْكَمُوهُ ، وَ هِيجُوا إ لَي الْجِهَادِ فَوَلِهُوا الِّقَاحِ إ لَي اءَوْلادِها ، وَ سَلَبُوا السُّيُوفَ اءَغْمادَها ، وَ اءَخَذُوا بِاءَطْرافِ الْاءَرْضِ زَحْفا زَحْفا وَ صَفّا صَفّا ؟ بَعْضٌ هَلَكَ وَ بَعْضٌ نَجا ، لا يُبَشَّرُونَ بِالْاءَحْياءِ ، وَ لا يُعَزَّونَ عَنِ الْمَوْتَي . مُرْهُ الْعُيُونِ مِنَ الْبُكاءِ ، خُمْصُ الْبُطُونِ مِنَ الصِّيَامِ ، ذُبُلُ الشِّفاهِ مِنَ الدُّعَاءِ ، صُفْرُ الْاءَلْوانِ مِنَ السَّهَرِ ، عَلَي وُجُوهِهِمْ غَبَرَهُ الْخاشِعِينَ ، اءُولئِكَ إِخْوانِيَ الذَّاهِبُونَ ، فَحَقَّ لَنا اءَنْ نَظْمَاءَ إِلَيْهِمْ ، وَ نَعَضَّ الْاءَيْدِيَ عَلَي فِرَاقِهِمْ . إِنَّ الشَّيْطانَ يُسَنِّي لَكُمْ طُرُقَهُ ، وَ يُرِيدُ اءَنْ يَحُلَّ دِينَكُمْ عُقْدَهً عُقْدَهً ، وَ يُعْطِيَكُمْ بِالْجَماعَهِ الْفُرْقَهَ ، وَ بِالْفُرْقَهِ الْفِتْنَهَ ، فَاصْدِفُوا عَنْ نَزَغاتِهِ وَ نَفَثاتِهِ ، وَ اقْبَلُوا النَّصِيحَهَ مِمَّنْ اءَهْداها إِلَيْكُمْ وَ اعْقِلُوها عَلَي اءَنْفُسِكُمْ . ﴿١﴾

اين است جزاي كسي ، كه آنچه را كه بر آن پيمان بسته به كار نبندد . به خدا سوگند ، هنگامي كه شما را فرمان دادم به آنچه فرمان دادم ، شما را به كاري ناخوش آيند واداشتم ، ولي ، كاري بود كه خدا خير شما را در آن نهاده بود . اگر استقامت ورزيده بوديد ، شما را راه مي نمودم و اگر به راه كج مي رفتيد به راه راستتان مي آوردم و اگر سر بر مي تافتيد ، چاره كار شما مي كردم . اين روشي درست و راءيي استوار بود . اما به كه ؟ و با چه كسي ؟ مي خواهم درد خود را به شما درمان كنم و حال آنكه شما عين درد من هستيد . همانند كسي كه بخواهد با نوك خاري ، خاري را از پاي بيرون كند و مي داند كه خار به خار متمايل است . بارخدايا ، پزشكان اين درد بيدرمان از علاج ملول شده اند و آنان كه مي خواهند با طنابها از چاه ژرف آب بكشند ، خسته و درمانده گشته اند . كجايند آن مردمي كه چون به اسلام دعوتشان كردند پذيرفتند و قرآن را مي خواندند و نيكو در مي يافتند و چون به جنگ بسيج مي شدند چنان با شوق تمام به حركت مي آمدند ، كه ماده شتري مشتاقانه به سوي فرزندش مي رود . شمشيرها را از غلاف ها بر مي كشيدند و ، فوج فوج و ، صف صف به اطراف زمين مي تاختند . برخي هلاك مي شدند و برخي نجات مي يافتند . نه زنده ماندن زندگان را به يكديگر مژده مي دادند و نه مرگ كشتگان را تسليت . از بس از خوف خدا گريسته بودند ، ديدگانشان سفيدي گرفته بود . شكمهايشان از روزه داشتن ، لاغر شده و لبهايشان از دعا خشكيده و رنگشان از شب زنده داري زرد شده و بر چهره هايشان گرد خشوع نشسته بود . اينان ، برادران من بودند كه رفتند . شايسته است كه تشنه ديدارشان باشيم و از جداييشان دست حسرت به دندان بگزيم . شيطان راه خود را برايتان هموار نموده ، مي خواهد گره رشته ايمانتان بگلسد و به جاي اتحاد كارتان را به تفرقه كشد و فتنه و فساد برانگيزاند . از وسوسه ها و افسونهايش اعراض كنيد . اندرز كسي را ، كه آن را به شما هديه مي كند ، بپذيريد و آويزه گوش جان سازيد . ﴿١﴾