خانه

خطبه ها

كلام - 118
و من كلام له ع وَ قَدْ جَمَعَ النَاسَ وَ حَضَّهُمْ عَلَي الْجِهادِ فَسَكَتُوا مَلِيا ، فَقَالَ ع : ما بالُكُمْ اءَمُخْرَسُونَ اءَنْتُمْ ؟ فَقَالَ قَوْمٌ مِنْهُمْ : يا اءَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ إِنْ سِرْتَ سِرْنا مَعَكَ فَقالَ ع : ما بالُكُمْ لا سُدِّدْتُمْ لِرُشْدٍ ، وَ لا هُدِيتُمْ لِقَصْدٍ ، اءَفِي مِثْلِ هَذَا يَنْبَغِي لِي اءَنْ اءَخْرُجَ ؟ وَ إِنَّما يَخْرُجُ فِي مِثْلِ هذا رَجُلٌ مِمَّنْ اءَرْضاهُ مِنْ شُجْعانِكُمْ وَ ذَوِي بَأْسِكُمْ ، وَ لا يَنْبَغِي لِي اءَنْ اءَدَعَ الْجُنْدَ وَ الْمِصْرَ وَ بَيْتَ الْمَالِ وَ جِبايَهَ الْاءَرْضِ وَ الْقَضاءَ بَيْنَ الْمُسْلِمِينَ وَ النَّظَرَ فِي حُقُوقِ الْمُطالِبِينَ ، ثُمَّ اءَخْرُجَ فِي كَتِيبَهٍ اءَتْبَعُ اءُخْري ، اءَتَقَلْقَلُ تَقَلْقُلَ الْقِدْحِ فِي الْجَفِيرِ الْفارِغِ ، وَ إِنَّمَا اءَنَا قُطْبُ الرَّحي تَدُورُ عَلَيَّ وَ اءَنَا بِمَكانِي ، فَإِذا فارَقْتُهُ اسْتَحارَ مَدارُها ، وَ اضْطَرَبَ ثِفالُها . هذا لَعَمْرُ اللَّهِ الرَّاءْيُ السُّوءُ ، وَ اللَّهِ لَوْ لا رَجَائِي الشَّهادَهَ عِنْدَ لِقائِيَ الْعَدُوَّ وَ لَوْ قَدْ حُمَّ لِي لِقَاؤُهُ لَقَرَّبْتُ رِكابِي ، ثُمَّ شَخَصْتُ عَنْكُمْ ، فَلا اءَطْلُبُكُمْ ما اخْتَلَفَ جَنُوبٌ وَ شَمالٌ طَعّانِينَ عَيّابِينَ حَيّادِينَ رَوّاغِينَ . إِنَّهُ لا غَناءَ فِي كَثْرَهِ عَدَدِكُمْ مَعَ قِلَّهِ اجْتِماعِ قُلُوبِكُمْ ، لَقَدْ حَمَلْتُكُمْ عَلَي الطَّرِيقِ الْواضِحِ الَّتِي لا يَهْلِكُ عَلَيْها إ لاّ هالِكٌ ، مَنِ اسْتَقامَ فَإِلَي الْجَنَّهِ ، وَ مَنْ زَلَّ فَإِلَي النّارِ . ﴿١﴾
آيا لال شده ايد ؟ قومي گفتند : يا اميرالمؤ منين اگر شما به راه افتيد ما هم با شما حركت مي كنيم . علي " ع " در خطاب به آن جماعت چنين گفت : چه مي شود شما را كه به حق راه نيافته ايد و به راه راست عدالت هدايت نشده ايد . آيا شايسته است كه در چنين هنگامي من به نبرد با دشمن بيرون آيم ؟ رسم اين است ، كه يكي از سلحشوران و جنگجويانتان كه من مي پسندم رهسپار نبرد گردد . شايسته نيست كه من لشكر و شهر و بيت المال و گردآوري خراج و داوري مسلمانان و نظر در حقوق شاكيان و طلبكاران را واگذارم و با فوجي از لشكر بيرون آيم و در پي فوجي ديگر شتابم و از اين سو به آن سو افتم ، چونان تيري بي پيكان و بي سوفار در تركشي خالي . من به منزله محور اين آسيابم كه در جاي خود ثابت است و آسياب به گرد آن مي چرخد و ، اگر از جاي كنده شود ، گردش چرخ زبرين آشفته شود و سنگ زيرين از جاي بشود . خدا داند كه اين راءي ، راءيي بر خطاست . به خدا سوگند ، اگر اميد نمي داشتم كه روزي به هنگام رويارويي با دشمن به شهادت مي رسم و اي كاش چنين شهادتي برايم مقدّر مي شد مركب خويش پيش مي كشيدم و بر آن مي نشستم و از ميان شما مي رفتم و ، تا باد شمال و جنوب مي وزيد ، از شما ياد نمي كردم . " فراوان طعن زنندگان ، عيبجويان ، روي گردانان از حق و حيله گرانيد چه سود كه در شمار افزون هستيد ، در حالي كه ، ميانه دلهايتان اتفاق اندك است . شما را به راه روشن هدايت ، راه نمودم ، راهي كه روندگانش هلاك نشوند ، جز آنها كه خود خواستار هلاكت باشند . هر كه ايستادگي كند ، رهسپار بهشت است و هر كه بلغزد طعمه آتش دوزخ " ﴿١﴾
 
00:00
تکرار:
چند آيه:
سرعت:
زوم:
تنظیمات