روز رستاخيز ، روزي است كه خداوند در آن روز ، پيشينيان را و آنان را ، كه پس از آنها آمده اند ، گرد مي آورد ، تا به حسابشان برسد و پاداش اعمالشان را بدهد . مردم در آن روز خاضعانه بر پاي ايستاده اند و عرق از چهره هايشان به دهانهايشان روان است . لرزش زمين مي لرزاندشان . نيكوحال ترين آنها ، كسي است كه براي خود جاي پايي بيابد و براي آسايش خود مكاني فراخ . و از اين خطبه : فتنه هايي است چون ظلمت شب . كس را ياراي آن نيست كه در برابرشان برپاي خيزد . هيچيك از درفشهايش واپس نخواهد نشست . فتنه ها همانند اشتري مهار كرده و پالان بر پشت نهاده ، كه آنكه مهارش را مي كشد به شتابش وادارد و آنكه بر آن سوار شده تا حد توان مي دواندش ، به سوي شما مي آيند . آن فتنه جويان قومي هستند كه سخت دلي و آزارشان بيش و رخت و جامه شان اندك است . گروهي با آنان در راه خدا جهاد مي كنند كه در چشم خودخواهان مشتي فرومايه اند . در روي زمين هيچ جا كسي آنان را نمي شناسد ولي در آسمان نزد همه شناخته اند . اي بصره ، در آن زمان واي بر تو ، از لشكري كه نشاني است از انتقام خداوندي . چنان آيند كه نه غباري برانگيزند و نه آوازي برآورند . ساكنانت به مرگ سرخ گرفتار آيند و گرسنگيشان به خاك هلاك افكند . ﴿١﴾