خطبه ها

و من خطبه له ع الْحَمْدُ لِلَّهِ النّاشِرِ فِي الْخَلْقِ فَضْلَهُ ، وَ الْباسِطِ فِيهِمْ بِالْجُودِ يَدَهُ نَحْمَدُهُ فِي جَمِيعِ اءُمُورِهِ ، وَ نَسْتَعِينُهُ عَلي رِعَايَهِ حُقُوقِهِ . وَ نَشْهَدُ اءَنْ لا إِلَهَ غَيْرُهُ ، وَ اءَنَّ مُحَمَّدا عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ ، اءَرْسَلَهُ بِاءَمْرِهِ صَادِعا ، وَ بِذِكْرِهِ نَاطِقا ، فَاءَدَّي اءَمِينا ، وَ مَضي رَشِيدا ، وَ خَلَّفَ فِينا رَايَهَ الْحَقِّ ، مَنْ تَقَدَّمَها مَرَقَ ، وَ مَنْ تَخَلَّفَ عَنْها زَهَقَ ، وَ مَنْ لَزِمَها لَحِقَ . دَلِيلُها مَكِيثُ الْكَلاَمِ ، بَطِي ءُ الْقِيَامِ ، سَرِيعٌ إِذَا قَامَ ، فَإ ذا اءَنْتُمْ اءَلَنْتُمْ لَهُ رِقابَكُمْ ، وَ اءَشَرْتُمْ إِلَيْهِ بِاءَصابِعِكُمْ ، جَاءَهُ الْمَوْتُ فَذَهَبَ بِهِ ، فَلَبِثْتُمْ بَعْدَهُ مَا شَاءَ اللَّهُ حَتَّي يُطْلِعَ اللَّهُ لَكُمْ مَنْ يَجْمَعُكُمْ وَ يَضُمُّ نَشْرَكُمْ ، فَلا تَطْمَعُوا فِي عَيْن مُقْبِلٍ ، وَ لا تَيْاءَسُوا مِنْ مُدْبِرٍ ، فَإ نَّ الْمُدْبِرَ عَسي اءَنْ تَزِلَّ بِهِ إِحْدي قائِمَتَيْهِ وَ تَثْبُتَ الْاءُخْرَي فَتَرْجِعا حَتَّي تَثْبُتا جَمِيعا . اءَلا إ نَّ مَثَلَ آلِ مُحَمَّدٍ صَلّي اللّهُ عَلَيهِ وَ آلِه كَمَثَلِ نُجُمِ السَّمَاءِ ، إ ذا خَوي نَجْمٌ طَلَعَ نَجْمٌ ، فَكَاءَنَّكُمْ قَدْ تَكامَلَتْ مِنَ اللَّهِ فِيكُمُ الصَّنَائِعُ ، وَ اءَرَاكُمْ مَا كُنْتُمْ تَأْمُلُونَ . ﴿١﴾

حمد و سپاس خداوندي را ، كه فضل و احسانش را در ميان آفريدگان پراكنده است . و دست جود و سخا بر آنان گشاده . در هر كار كه كند سپاسگزارش هستيم و براي اداي حقوق او ، از او ياري مي جوييم . شهادت مي دهيم كه خدايي جز او نيست و محمد " صلي اللّه عليه و آله " بنده او و پيامبر اوست . او را به رسالت فرستاد تا به فرمان او باطل را درهم شكند و به ياد او زبان گشايد . محمد " ص " وظيفه پيامبري خويش ، در عين امانت ، ادا كرد و با رستگاري جهان را وداع گفت و پرچم حق را در ميان ما نهاد . هر كه از آن پيشي جويد از دين به در رود و هر كه از آن واپس ماند ، تباه شود و هر كه همراه او گام بردارد همراه رستگاري باشد . گيرنده و برنده آن پرچم با انديشه و تاءنّي سخن گويد و در انجام دادن كارها درنگ كند و چون برخيزد ، سريع ، به كار پردازد . در آن هنگام ، كه بر فرمان او گردن نهاده ايد و او را به انگشت به يكديگر نشان مي دهيد ، مرگش در رسد و شما پس از او تا آنگاه كه مشيت خدا باشد ، بمانيد . آنگاه خداوند كسي را كه پراكندگان را گرد آورد و به هم پيوندد ، بر شما آشكار سازد . پس در آنكه دست به كاري نمي زند ، طعن مزنيد و از آنكه از شما روي در پوشيده ، نوميد مشويد . اي بسا كه يك پاي در كار نبود و پاي ديگر بر جاي ثابت ماند و پس از چندي هر دو پاي درست شود و به كار افتد . بدانيد كه آل محمد " ص " همانند ستارگان آسمان اند . چون ستاره اي غروب كند ، ستاره ديگر بردمد . گويي خداوند نيكيهاي خود را در حق شما به كمال رسانيده است و آنچه را كه در آرزويش مي بوديد به شما نشان داده است . ﴿١﴾