از من دست بداريد و ديگري جز مرا بطلبيد ، كه روي به كاري داريم كه چهره ها و رنگهاي گونه گون دارد . نه دلها را در برابر آن طاقت شكيبايي است و نه عقلها را تاب تحمل . سراسر آفاق را ابري سياه فرو پوشيده و راههاي روشن ناشناخته مانده . بدانيد ، كه اگر دعوتتان را اجابت كنم با شما چنان رفتار خواهم كرد كه خود مي دانم . نه به سخن كسي كه در گوشم زمزمه مي كند گوش فرا خواهم داد و نه به سرزنش ملامتگران خواهم پرداخت . اگر مرا به حال خود رها كنيد ، من نيز چون يكي از شما خواهم بود . شايد بيشتر از شما ، به سخن آنكه كار خود به او وامي گذاريد ، گوش سپارم و بيشتر از شما از او فرمان ببرم . اگر براي شما وزير باشم بهتر از آن است كه امير باشم . ﴿١﴾