سپاس و ستايش خداوندي را كه مي شناسندش بي آنكه ديده باشندش . خداوندي كه آفريننده است بي آنكه انديشه و فكري به كار دارد . خداوندي كه پيوسته باقي و برقرار است و هميشه بوده است ، آنگاه كه نه از آسمان و برجهايش اثري بود و نه از حجابهاي عظيم و ناگستردني اش نشاني ، نه از شب تاريك و نه از درياي آرام و نه از كوه ها با دره هاي گشاده و نه از دره هاي دراز پيچاپيچ و نه از زمين گسترده و نه از موجودي صاحب اراده و توان بر روي آن . او آفريننده جهان است و وارث آن . چون جهان از ميان برود باقي خواهد بود . خداوند آفريدگان و روزي دهنده آنان ، خداوند خورشيد و ماه ، كه به ميل و اراده او از پي هم روان اند . هر تازه اي را كهنه سازند و هر دوري را نزديك گردانند . روزي بندگان خود را ميانشان تقسيم نموده و آثار و اعمالشان را حساب كرده و شمار نفسهايشان را مي داند و از نگاههاي دزديده شان آگاه است و هر راز را ، كه در سينه نهفته اند ، مي داند . از آن هنگام ، كه در زهدان مادران و پشت پدران جاي داشته اند تا زماني كه زندگانيشان به پايان آيد ، باخبر است . اوست خداوندي كه خشم و انتقامش بر دشمنانش سخت است ، در عين گستردگي رحمتش و ، رحمتش در حق دوستانش گسترده است ، در عين خشم و انتقامش . مقهور كننده است ، هر كه را كه خيال چيرگي بر او را در سر پزد و سرنگون كننده است ، هر كه را با او به منازعه برخيزد . خوار و زبون مي كند آن را كه دم مخالفت زند و مغلوب مي سازد كسي را كه با او دشمني ورزد . هر كه را بر او توكل كند ، كفايت نمايد و هر كه را كه از او چيزي خواهد ، عطا كند و هر كه بدو وامي دهد ، ادايش كند و هر كه شكر و سپاس گويد ، جزايش دهد . اي بندگان خدا ، خود را بسنجيد ، پيش از آنكه شما را بسنجند و از خود حساب بكشيد ، پيش از آنكه از شما حساب كشند و نفس بر آوريد ، پيش از آنكه گلويتان را بفشارند . سر فرود آوريد ، پيش از آنكه بزور به سر فرودآوردن وادارندتان . هركس كه خود ، خويشتن را از زشتيها باز ندارد و اندرز ندهد براي او باز دارنده و اندرزدهنده اي نخواهد بود . ﴿١﴾