خطبه ها

و من خطبه له عليه السلام اءَرْسَلَهُ عَلَي حِينِ فَتْرَهٍ مِنَ الرُّسُلِ وَ طُولِ هَجْعَهٍ مِنَ الْاءُمَمِ وَ اعْتِزَامٍ مِنَ الْفِتَنِ وَ انْتِشَارٍ مِنَ الْاءُمُورِ وَ تَلَظِّ مِنَ الْحُرُوبِ وَ الدُّنْيَا كَاسِفَهُ النُّورِ ظَاهِرَهُ الْغُرُورِ عَلَي حِينِ اصْفِرَارٍ مِنْ وَرَقِهَا وَ إ يَاسٍ مِنْ ثَمَرِهَا وَ اغْوِرَارٍ مِنْ مَائِها قَدْ دَرَسَتْ مَنَارُ الْهُدَي وَ ظَهَرَتْ اءَعْلاَمُ الرَّدَي فَهِيَ مُتَجَهِّمَهٌ لِاءَهْلِها عَابِسَهٌ فِي وَجْهِ طَالِبِها ثَمَرُها الْفِتْنَهُ وَ طَعَامُها الْجِيفَهُ وَ شِعَارُها الْخَوْفُ وَ دِثَارُهَا السَّيْفُ . فَاعْتَبِرُوا عِبَادَ اللَّهِ وَ اذْكُرُوا تِيكَ الَّتِي آبَاؤُكُمْ وَ إِخْوَانُكُمْ بِهَا مُرْتَهَنُونَ وَ عَلَيْها مُحَاسَبُونَ وَ لَعَمْرِي مَا تَقَادَمَتْ بِكُمْ وَ لاَ بِهِمُ الْعُهُودُ وَ لاَ خَلَتْ فِيمَا بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُمُ الْاءَحْقَابُ وَ الْقُرُونُ وَ ما اءَنْتُمُ الْيَوْمَ مِنْ يَوْمَ كُنْتُمْ فِي اءَصْلاَبِهِمْ بِبَعِيدٍ ، وَ اللَّهِ مَا اءَسْمَعَكُمُ الرَّسُولُ شَيْئا إ لا وَ ها اءَنَا ذَا مُسْمِعُكُمُوهُ وَ مَا اءَسْمَاعُكُمُ الْيَوْمَ بِدُونِ اءَسْمَاعِكُمْ بِالْاءَمْسِ وَ لاَ شُقَّتْ لَهُمُ الْاءَبْصَارُ وَ لاَ جُعِلَتْ لَهُمُ الْاءَفْئِدَهُ فِي ذَلِكَ الزَّمَانِ إِلا وَ قَدْ اءُعْطِيتُمْ مِثْلَهَا فِي هَذَا الزَّمَانِ . وَ وَ اللَّهِ مَا بُصِّرْتُمْ بَعْدَهُمْ شَيْئا جَهِلُوهُ وَ لاَ اءُصْفِيْتُمْ بِهِ وَ حُرِمُوهُ وَ لَقَدْ نَزَلَتْ بِكُمُ الْبَلِيَّهُ جَائِلاً خِطَامُهَا رِخْوا بِطَانُهَا فَلاَ يَغُرَّنَّكُمْ مَا اءَصْبَحَ فِيهِ اءَهْلُ الْغُرُورِ فَإِنَّمَا هُوَ ظِلُّ مَمْدُودٌ إِلَي اءَجَلٍ مَعْدُودٍ . ﴿١﴾

او را هنگامي به رسالت فرستاد كه در جهان رسولاني نبودند . زماني دراز بود كه مردم به خواب رفته بودند . فتنه ها سربرداشته و كارها نابسامان بود . آتش جنگها شعله مي كشيد ، روشنايي از جهان رخت بربسته و فريب و نادرستي آشكار گرديده بود . جهان به باغي مي مانست كه برگ درختانش به زردي گراييده بود و كس از آن اميد ثمره اي نداشت . آبش فروكش كرده بود . پرچمهاي هدايت كهنه و فرسوده گشته و رايات ضلالت پديدار شده بود . دنيا در آن روزگاران بر مردمش چهره دژم كرده بود و بر خواستاران خود ترشروي گشته بود . ميوه اش فتنه بود و طعامش مردار . در درون وحشت نهفته داشت و از برون شمشير ستم آخته . اي بندگان خدا ، عبرت بگيريد و به ياد آوريد كارهاي گناه آلود پدرانتان و برادرانتان را كه اكنون در گرو آنها هستند و به حساب آن گرفتارند . به جان خودم سوگند ، كه هنوز ميان شما و ايشان روزگار كهن نشده و سالها و قرنها نگذشته است و شما از آن زمانها كه در اصلاب پدرانتان بوده ايد دور نگشته ايد ، به خدا سوگند آنچه را كه پيامبر به گوشتان رسانيد من امروز به گوشتان مي رسانم و گوشهاي شما ضعيف تر از گوشهاي آنها نيست . همان ديده ها و دلها كه ديروز آنان را داده بودند ، امروز شما را داده اند . به خدا سوگند بعد از آنها چيزي را به شما ننموده اند كه آنها نمي دانستند و شما را به موهبتي برنگزيدند كه آنان را از آن محروم داشته باشند . بلاها بر سرتان تاختن آورد همانند ستوري كه مهارش آزاد باشد و تنگش سست . زندگي فريب خوردگان باعث فريبتان نشود ، زيرا زندگي آنان چونان سايه اي است بر زمين افتاده تا زماني معين . ﴿١﴾