به اسرار آگاه است و از رازهاي درون باخبر . بر هر چيز احاطه دارد و بر هر چيز غلبه دارد و بر هر كار تواناست . بر هر يك از شماست ، كه براي خدا كاري كند ، در روزهايي كه فرصتي هست پيش از ناگهان فرا رسيدن اجلش و در زمان آسودگي ، پيش از گرفتار شدنش و به هنگامي كه نفس تواند كشيد ، پيش از بند آمدن نفسش . و بايد كه خويشتن مهيا دارد و جاي پاي استوار سازد و توشه اي برگيرد از آنجا ، كه سراي كوچيدن اوست براي سرايي ، كه جايگاه اقامت اوست . پس اي مردم ، از خدا بترسيد و آنسان كه شما را به حفظ كتاب خود فرمان داده در حفظ آن بكوشيد و حقوقي را كه در ميان شما به وديعت نهاده رعايت كنيد . زيرا خداوند سبحان ، شما را به عبث نيافريده و بيهدف وانگذاشته و در ناداني و نابينايي رها نساخته است . آنچه را بايد به انجام رسانيد معلوم كرده و به كردارتان آگاه است و مدت عمر شما معين كرده است . براي شما كتابي نازل كرده است كه بيان دارنده هر چيزي است . پيامبر خود را چندان در ميان شما زيستن داد تا دين خود را براي او و براي شما بدان گونه كه در كتاب خود نازل كرده و خود مي پسنديد ، به كمال رسانيد و ، بر زبان او هر كاري را كه خوش مي داشت يا ناخوش و آنچه را كه بايد كرد و نبايد كرد ، به شما ابلاغ نمود . جاي عذري برايتان باقي نگذاشت و حجت خود بر شما تمام كرد و وعيد و تهديد خود بر شما عرضه داشت و شما را از عذاب سختي كه در پيش روي شماست بترسانيد . پس باقي مانده عمر را دريابيد و نفسهاي خود را در اين روزهاي بازپسين به شكيبايي واداريد . زيرا زمان ، زمان اندكي است ، در برابر روزهايي كه در غفلت گذرانيده ايد و از موعظه اعراض كرده ايد . به نفسهاي خود رخصت مدهيد ، كه اين رخصتها ، شما را به راههاي ستم پيشگان مي برند و با نفسهاي خود نرمش به خرج مدهيد ، كه اين نرمشها شما را به معصيت مي كشانند . اي بندگان خدا ، آن كسي كه نيكخواه ترين مردم است نسبت به خود فرمانبردارتري آنهاست از خداوند و آنكه به خود خيانت ورزد بيشتر از ديگران معصيت او كند و بيشتر از همه خود را فريب داده است . فريب خورده كسي است كه خود را بفريبد . بر كسي بايد رشك برد كه دينش سالم مانده باشد و خوشبخت كسي است كه از ديگران پند گيرد و شور بخت و شقي آن كه فريب هوا و غرور خود خورد . بدانيد كه رياكاري هر چند اندك بود شرك است و همنشيني با اهل هوا و هوس ايمان را به فراموشي سپارد و چنان مجلسي ، مجلس شيطان است . از دروغ حذر كنيد كه دروغ از ايمان دور است . راستگو بر آستانه نجات و كرامت است و دروغگو بر پرتگاه سرنگوني و خواري . حسد مورزيد كه حسد ايمان را مي خورد آنسان كه آتش ، هيزم را . با يكديگر دشمني مكنيد كه دشمني هر خير و بركتي را تباه مي كند . و خدا را از ياد مي برد . پس به آرزوها كه موجب سبكي عقل و فراموشي ياد خداست ميدان مدهيد كه اين خود گونه اي فريب است و كسي كه چنان كند ، فريب خورده است . ﴿١﴾