خطبه ها

و من كلام له ع وَ لَقَدْ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلّي اللّهُ عَلَيهِ وَ آلِه نَقْتُلُ آبَاءَنَا وَ اءَبْنَاءَنَا وَ إِخْوَانَنَا وَ اءَعْمَامَنَا مَا يَزِيدُنَا ذَلِكَ إِلا إِيمَانا وَ تَسْلِيما وَ مُضِيّا عَلَي اللَّقَمِ وَ صَبْرا عَلَي مَضَضِ الْاءَلَمِ وَ جِدّا فِي جِهَادِ الْعَدُوِّ وَ لَقَدْ كَانَ الرَّجُلُ مِنَّا وَ الْآخَرُ مِنْ عَدُوِّنَا يَتَصَاوَلاَنِ تَصَاوُلَ الْفَحْلَيْنِ يَتَخَالَسَانِ اءَنْفُسَهُمَا اءَيُّهُمَا يَسْقِي صَاحِبَهُ كَأْسَ الْمَنُونِ فَمَرَّهً لَنَا مِنْ عَدُوِّنَا وَ مَرَّهً لِعَدُوِّنَا مِنَّا . فَلَمَّا رَاءَي اللَّهُ صِدْقَنَا اءَنْزَلَ بِعَدُوِّنَا الْكَبْتَ وَ اءَنْزَلَ عَلَيْنَا النَّصْرَ حَتَّي اسْتَقَرَّ الْإِسْلاَمُ مُلْقِيا جِرَانَهُ وَ مُتَبَوِّئا اءَوْطَانَهُ ، وَ لَعَمْرِي لَوْ كُنَّا نَأْتِي مَا اءَتَيْتُمْ مَا قَامَ لِلدِّينِ عَمُودٌ وَ لاَ اخْضَرَّ لِلْإِيمَانِ عُودٌ وَ ايْمُ اللَّهِ لَتَحْتَلِبُنَّهَا دَما وَ لَتُتْبِعُنَّهَا نَدَما . ﴿١﴾

ما با رسول الله " صلي اللّه عليه و آله " بوديم . پدران و فرزندان و برادران و عموهاي خود را مي كشتيم و اين جز به ايمان و تسليم ما نمي افزود ، كه بر راه راست بوديم و بر سوزش آلام شكيبايي مي ورزيديم و در جهاد با دشمن به جدّ در ايستاده بوديم . بسا مردي از ما و مردي از دشمنان ما ، مردانه ، پنجه در مي افكندند ، تا كداميك ديگري را شرنگ مرگ چشاند . گاه ما بوديم كه جام مرگ از دست دشمن مي گرفتيم و گاه دشمن بود كه جام مرگ از دست ما مي گرفت . چون خداوند صداقت ما را در پيكار ديد ، دشمن ما را خوار و زبون ساخت و ما را پيروزي داد . تا اسلام استقرار يافت و از خوف دشمنان آرميد و در منزلگاههاي خود ماءوا گزيد ، به جان خودم سوگند ، اگر شيوه و سيرت شما را پيش گرفته بوديم ، حتي ستوني از اين بنا برپا نمي شد و درخت اسلام را شاخه تري نمي روييد . به خدا سوگند ، آنچه زين پس مي دوشيد خون خواهد بود و نصيبي جز پشيماني نخواهيد برد . ﴿١﴾