خانه

خطبه ها

كلام - 54
و من كلام له ع وَ قَدْ استبطاء اءَصْحابه إ ذنه لَهُمْ فِيالْقِتال بِصفّين : اءَمَّا قَوْلُكُمْ : اءَ كُلَّ ذَلِكَ كَرَاهِيَهَ الْمَوْتِ ؟ فَوَاللَّهِ مَا اءُبَالِي دَخَلْتُ إِلَي الْمَوْتِ اءَوْ خَرَجَ الْمَوْتُ إِلَيَّ ، وَ اءَمَّا قَوْلُكُمْ : شَكّا فِي اءَهْلِ الشَّامِ فَوَاللَّهِ مَا دَفَعْتُ الْحَرْبَ يَوْما إِلا وَ اءَنَا اءَطْمَعُ اءَنْ تَلْحَقَ بِي طَائِفَهٌ فَتَهْتَدِيَ بِي وَ تَعْشُوَ إِلَي ضَوْئِي وَ ذَلِكَ اءَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ اءَنْ اءَقْتُلَهَا عَلَي ضَلاَلِهَا وَ إِنْ كَانَتْ تَبُوءُ بآثَامِهَا . ﴿١﴾
اما اينكه مي گوييد كه اين درنگ به اين سبب است كه مرگ را ناخوش مي دارم ، به خدا سوگند ، باكي ندارم كه من به سراغ مرگ روم يا مرگ به سراغ من آيد . اما اينكه مي گوييد كه در پيكار با مردم شام دچار ترديد شده ام ، به خدا سوگند ، هيچگاه جنگ را حتي يك روز به تاءخير نينداختم مگر به آن اميد كه گروهي از مخالفان به من پيوندند و به وسيله من هدايت شوند . و با چشمان كم سوي خود پرتوي از راه مرا بنگرند و به راه آيند . چنين حالي را دوست تر دارم از كشتن ايشان در عين ضلالت ، هر چند ، خود گناه خود به گردن گيرند . ﴿١﴾
 
00:00
تکرار:
چند آيه:
سرعت:
زوم:
تنظیمات