خانه

خطبه ها

كلام - 47
و من كلام له ع فِي ذِكْر الكوفه كَاءَنِّي بِكِ يَا كُوفَهُ تُمَدِّينَ مَدَّ الْاءَدِيمِ الْعُكَاظِيِّ تُعْرَكِينَ بِالنَّوَازِلِ وَ تُرْكَبِينَ بِالزَّلاَزِلِ وَ إِنِّي لَاءَعْلَمُ اءَنَّهُ مَا اءَرَادَ بِكِ جَبَّارٌ سُوءا إِلا ابْتَلاَهُ اللَّهُ بِشَاغِلٍ اءَوْرَماهُ بِقَاتِلٍ . ﴿١﴾
اي كوفه ، گويي مي بينمت كه چون چرم عكاظي ، از هر طرف كشيده شوي . و پامال حوادث گردي و به بلاها گرفتار آيي . نيك مي دانم ، كه هر جبار ستمگر كه قصد آزار تو كند ، خداوندش به بلايي مبتلا سازد يا به دست قاتلي بكشدش ﴿١﴾
 
00:00
تکرار:
چند آيه:
سرعت:
زوم:
تنظیمات