خطبه ها

و من خطبه له ع بَعْدُ التَحْكيم : الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ إِنْ اءَتَي الدَّهْرُ بِالْخَطْبِ الْفَادِحِ ، وَ الْحَدَثِ الْجَلِيلِ ، وَ اءَشْهَدُ اءَنْ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَرِيكَ لَهُ ، لَيْسَ مَعَهُ إِلَهٌ غَيْرُهُ ، وَ اءَنَّ مُحَمَّدا عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ صلي الله عليه و آله : اءَمّا بَعْدُ فَإ نَّ مَعْصِيَهَ النَّاصِحِ الشَّفِيقِ الْعَالِمِ الْمُجَرِّبِ تُورِثُ الْحَسْرَهَ وَ تُعْقِبُ النَّدَامَهَ ، وَ قَدْ كُنْتُ اءَمَرْتُكُمْ فِي هَذِهِ الْحُكُومَهِ اءَمْرِي ، وَ نَخَلْتُ لَكُمْ مَخْزُونَ رَاءْيِي ، لَوْ كَانَ يُطَاعُ لِقَصِيرٍ اءَمْرٌ ، فَاءَبَيْتُمْ عَلَيَّ إِبَاءَ الْمُخَالِفِينَ الْجُفَاهِ ، وَ الْمُنَابِذِينَ الْعُصَاهِ ، حَتَّي ارْتَابَ النَّاصِحُ بِنُصْحِهِ ، وَ ضَنَّ الزَّنْدُ بِقَدْحِهِ ، فَكُنْتُ اءَنَا وَ إِيَّاكُمْ كَمَا قَالَ اءَخُو هَوَازِنَ : اءَمَرْتُكُمْ اءَمْرِي بِمُنْعَرَجِ اللِّوَي فَلَمْ تَسْتَبِينُوا النُّصْحَ إِلا ضُحَي الْغَدِ ﴿١﴾

حمد براي خداوند است ، در هر حال ، و در اين زمان ، كه روزگار اين فاجعه دشوار و حادثه بزرگ را پيش آورده است . و شهادت مي دهم كه معبودي جز الله نيست و هيچ خدايي غير از او و با او نباشد . و شهادت مي دهم كه محمد " ص " بنده او و پيامبر اوست . اما بعد . بدانيد كه نافرماني نيكخواه مهربان و داناي تجربت آموخته ، موجب حسرت است و پشيماني درپي دارد . من در اين حكميت ، راءي و نظر خود را با شما در ميان نهادم و خلاصه آنچه را كه در خزانه راءي داشتم ، برايتان آشكار كردم " اي كاش از راءي قصير پيروي مي كردند " 18 " ولي شما به خلاف من برخاستيد ، چونان مخالفان جفاپيشه و پيمان شكنان نافرمان . تا آنجا كه اندرز دهنده نيكخواه در كار خود به ترديد افتاد و آتش زنه در افروختن آتش بخل ورزيد . ما و شما مصداق شعر آن شاعر هوازن هستيم ، كه مي گفت : امرتكم امري بمنعرج اللّوي و لم تستبينوا النّصح إ لّا ضحي الغد " من در منعرج اللّوي راءي خود با شما در ميان نهادم ، ولي شما در چاشتگاه روز ديگر به فايده آن آگاه شديد " ﴿١﴾