خطبه ها
خطبه - 16
|
ذِمَّتِي بِمَا اءَقُولُ رَهِينَهٌ ، وَ اءَنَا بِهِ زَعِيمٌ ، إِنَّ مَنْ صَرَّحَتْ لَهُ الْعِبَرُ عَمَّا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْمَثُلاَتِ حَجَزَتْهُ التَّقْوي عَنْ تَقَحُّمِ الشُّبُهاتِ ، اءَلاَ وَ إِنَّ بَلِيَّتَكُمْ قَدْ عَادَتْ كَهَيْئَتِهَا يَوْمَ بَعَثَ اللَّهُ نَبِيَّكُمْ ص ، وَ الَّذِي بَعَثَهُ بِالْحَقِّ لَتُبَلْبَلُنَّ بَلْبَلَهً ، وَ لَتُغَرْبَلُنَّ غَرْبَلَهً ، وَ لَتُسَاطُنَّ سَوْطَ الْقِدْرِ ، حَتَّي يَعُودَ اءَسْفَلُكُمْ اءَعْلاَكُمْ وَ اءَعْلاَكُمْ اءَسْفَلَكُمْ ، وَ لَيَسْبِقَنَّ سَابِقُونَ كَانُوا قَصَّرُوا ، وَ لَيُقَصِّرَنَّ سَبَّاقُونَ كَانُوا سَبَقُوا ، وَ اللَّهِ مَا كَتَمْتُ وَشْمَهً ، وَ لاَ كَذَبْتُ كِذْبَهً ، وَ لَقَدْ نُبِّئْتُ بِهَذَا الْمَقَامِ وَ هَذَا الْيَوْمِ ﴿١﴾
آنچه مي گويم بر عهده من است و من خود ضامن آن هستم . آن كس كه حوادث عبرت آموز روزگار را به چشم ببيند و از آن پند پذيرد ، پرهيزگاريش او را از آلوده شدن به كارهاي شبهه ناك باز مي دارد . بدانيد كه بار ديگر همانند روزگاري كه خداوند ، پيامبرتان را مبعوث داشت ، در معرض آزمايش واقع شده ايد . سوگند به كسي كه محمد را به حق فرستاده است ، در غربال آزمايش ، به هم درآميخته و غربال مي شويد تا صالح از فاسد جدا گردد . يا همانند دانه هايي كه در ديگ مي ريزند ، تا چون به جوش آيد ، زير و زبر شوند . پس ، پست ترين شما بالاترين شما شود و بالاترينتان ، پست ترينتان . واپس ماندگانتان پيش افتند و پيشي گرفتگانتان واپس رانده شوند . به خدا سوگند ، كه هيچ سخني را پنهان نداشته ام و دروغ نگفته ام كه من از چنين مقامي و چنين روزي آگاه شده بودم . ﴿١﴾ اءَلاَ وَ إِنَّ الْخَطَايَا خَيْلٌ شُمُسٌ حُمِلَ عَلَيْهَا اءَهْلُهَا وَ خُلِعَتْ لُجُمُها فَتَقَحَّمَتْ بِهِمْ فِي النَّارِ ، اءَلا وَ إِنَّ التَّقْوَي مَطايا ذُلُلٌ حُمِلَ عَلَيْها اءَهْلُها وَ اءُعْطُوا اءَزِمَّتَهَا فَاءَوْرَدَتْهُمُ الْجَنَّهَ ، حَقُّ وَ بَاطِلٌ ، وَ لِكُلِّ اءَهْلٌ ، فَلَئِن اءَمِرَ الْبَاطِلُ لَقَدِيما فَعَلَ ، وَ لَئِنْ قَلَّ الْحَقُّ فَلَرُبَّما وَ لَعَلَّ ، وَ لَقَلَّمَا اءَدْبَرَ شَي ءٌ فَاءَقْبَلَ . ﴿٢﴾
بدانيد كه خطاكاريها همانند توسنان چموش و سركش اند كه خطاكاران را بر آنها سوار كرده اند . آن اسبان لجام گسيخته به ناگاه مي تازند و سواران خود را به آتش دوزخ سرنگون مي كنند . و بدانيد ، كه پرهيزگاريها همانند اسبان رام و نجيب اند كه پرهيزگاران را بر آنها سوار كرده و افسارها به دست سواران داده اند و آن اسبان ، سواران خود را به بهشت داخل مي كنند . حقي است و باطلي . گروهي هواداران حق اند و گروهي پيروان باطل . اگر پيروان باطل سروري يابند چه شگفت كه از روزگاران ديرين شيوه چنين بوده است و اگر شمار هواداران حق اندك است ، بسا ، روزگاري رسد كه افزون گردد ، ولي ، كم اتفاق اوفتد كه آنچه پشت كرده ، بار ديگر روي بنمايد . ﴿٢﴾ شُغِلَ مَنِ الْجَنَّهُ وَ النَّارُ اءَمَامَهُ ،، ساعٍ سَرِيعٌ نَجَا ، وَ طَالِبٌ بَطِي ءٌ رَجا ، وَ مُقَصِّرٌ فِي النَّارِ هَوي ، الْيَمِينُ وَ الشِّمَالُ مَضَلَّهٌ ، وَ الطَّرِيقُ الْوُسْطَي هِيَ الْجَادَّهُ ﴿٣﴾
همواره دل مشغول دارد آنكه بهشت و دوزخ را در برابر خود بيند . مردمي هستند كوشنده و سخت كوشنده ، اينان رهايي يافتند . مردمي هستند طالب حق ، ولي آهسته كارند . اينان را نيز اميد رهايي هست و مردمي هستند ، كه در كارها قصور مي ورزند و تقصير مي كنند ، اينان در آتش دوزخ سرنگون گردند . اگر به دست راست روي نهي به گمراهي افتاده اي و اگر به دست چپ گرايي ، باز هم ، به گمراهي افتاده اي . پس راه ميانه را در پيش گير كه رهايي در همان است . ﴿٣﴾ عَلَيْهَا بَاقِي الْكِتَابِ وَ آثَارُ النُّبُوَّهِ ، وَ مِنْهَا مَنْفَذُ السُّنَّهِ ، وَ إِلَيْها مَصِيرُ الْعَاقِبَهِ ، هَلَكَ مَنِ ادَّعَي ، وَ خ ابَ مَنِ افْتَري ، مَنْ اءَبْدي صَفْحَتَهُ لِلْحَقِّ هَلَكَ ، وَ كَفي بِالْمَرْءِ جَهْلاً اءنْ لا يَعْرِفَ قَدْرَهُ ، لاَ يَهْلِكُ عَلَي التَّقْوَي سِنْخُ اءَصْلٍ ، وَ لاَ يَظْمَأُ عَلَيْهَا زَرْعُ قَوْمٍ ، فَاسْتَتِرُوا فِي بُيُوتِكُمْ ، وَ اءَصْلِحُوا ذ اتَ بَيْنِكُمْ ، وَ التَّوْبَهُ مِنْ وَرَائِكُمْ ، وَ لاَ يَحْمَدْ حَامِدٌ إِلا رَبَّهُ ، وَ لاَ يَلُمْ لاَئِمٌ إِلا نَفْسَهُ . ﴿٤﴾
قرآن كتاب باقي مانده و نشانه هاي نبوت بر آن قرار گرفته و مسير حركت سنت است و سرانجام نيكو بدان بازگردد . هر كس كه ادعا كند ، هلاك شود و هر كه دروغ بندد به مقصود نرسد و هركه با حق ستيزد ، خود تباه شود . نادان را در ناداني همين بس ، كه مقدار خويش نمي شناسد . ستوني كه بر بنيان تقوا استوار گردد هرگز فرو نريزد و كشته اي كه به آب تقوا سيراب گردد ، تشنه نماند . در خانه هاي خود آرام گيريد و با يكديگر طريق آشتي سپاريد . از گناهان خود توبه كنيد . هيچ ستاينده اي جز پروردگارش را نستايد و هيچ ملامت كننده اي نبايد جز خود را ملامت نمايد . ﴿٤﴾ |
|
