اي مردم ، بر دريد امواج فتنه ها را به كشتيهاي نجات و ، به راه تفاخر به نژاد و تبار مرويد و ديهيم مباهات به مال و جاه را از سر فرو نهيد . رستگار و پيروز است كسي كه او را ياوراني است و به نيروي آنان قيام مي كند و يا تسليم مي شود و خود را آسوده مي سازد . آبي است بدبو و گنده و ، لقمه اي است گلوگير كسي كه مي بلعدش . آن كس كه ثمره بستان خود را پيش از رسيدنش بچيند ، همانند كشاورزي است كه در زمين ديگري مي كارد . ﴿١﴾

اگر بگويم ، گويند كه آزمند فرمانروايي هستم و گر لب بربندم و خاموشي گزينم ، گويند ، كه از مرگ مي ترسد . چه دورند از حقيقت . آيا پس از آن همه جانبازي در عرصه پيكار ، از مرگ مي ترسم به خدا سوگند ، دلبستگي پسر ابوطالب به مرگ از دلبستگي كودك به پستان مادر بيشتر است . ولي اسراري در دل نهفته دارم ، كه اگر آشكار كنم ، لرزه بر اندامتان افتد ، چونانكه طناب فرو شده در چاه مي لرزد . ﴿٢﴾