در تاريكي ، راه خود را به هدايت ما يافتيد و بر قله عزّت و سروري فرا رفتيد و از شب سياه گمراهي به سپيده دم هدايت رسيديد . كر باد ، گوشي كه بانگ بلند حق را نشنود ، كه آنكه بانگ بلند را نشنود ، آواز نرم چگونه او را بياگاهاند . هر چه استوارتر باد ، آن دل كه پيوسته از خوف خدا لرزان است . ﴿١﴾

من همواره در انتظار غدر و مكر شما مي بودم و در چهره شما نشانه هاي فريب خوردگان را مي ديدم . شما در پس پرده دين جاي كرده بوديد و پرده دين بود كه شما را از من مستور مي داشت ، ولي صدق نيت من پرده از چهره شما برافكند و قيافه واقعي شما را به من بنمود . براي هدايت شما بر روي جاده حق ايستادم ، در حالي كه ، بيراهه هاي ضلالت در هر سو كشيده شده بود و شما سرگردان و گم گشته به هر راهي گام مي نهاديد . تشنه بوديد و ، هر چه زمين را مي كنديد به نم آبي نمي رسيديد . ﴿٢﴾

امروز اين زبان بسته را گويا كرده ام ، باشد كه حقايق را به شما بگويد . در پرتگاه غفلت سرنگون شود ، انديشه كسي كه به خلاف من ره مي سپرد ، كه من از آن روز كه حق را ديده ام ، در آن ترديد نكرده ام . اگر موسي " ع " مي ترسيد ، بر جان خود نمي ترسيد ، بلكه از چيرگي نادانان و گمراهان مي ترسيد . امروز از ما و شما يكي بر راه حق ايستاده و يكي بر باطل . آنكه به يافتن آب اطمينان دارد ، هرگز ، از تشنگي هلاك نمي شود . ﴿٣﴾