|
وَٱلضُّحَىٰ ﴿١﴾
قسم به روز در آن هنگام که آفتاب برآید (و همه جا را فراگیرد)، ﴿١﴾ وَٱلَّيْلِ إِذَا سَجَىٰ ﴿٢﴾
و سوگند به شب در آن هنگام که آرام گیرد، ﴿٢﴾ مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ ﴿٣﴾
که خداوند هرگز تو را وانگذاشته و مورد خشم قرار نداده است! ﴿٣﴾ وَلَلْـَٔاخِرَةُ خَيْرٌ لَّكَ مِنَ ٱلْأُولَىٰ ﴿٤﴾
و مسلّماً آخرت برای تو از دنیا بهتر است! ﴿٤﴾ وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰٓ ﴿٥﴾
و بزودی پروردگارت آنقدر به تو عطا خواهد کرد که خشنود شوی! ﴿٥﴾ أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَـَٔاوَىٰ ﴿٦﴾
آیا او تو را یتیم نیافت و پناه داد؟! ﴿٦﴾ |
|