|
وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا ﴿١﴾
به خورشید و گسترش نور آن سوگند، ﴿١﴾ وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ﴿٢﴾
و به ماه هنگامی که بعد از آن درآید، ﴿٢﴾ وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ﴿٣﴾
و به روز هنگامی که صفحه زمین را روشن سازد، ﴿٣﴾ وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا ﴿٤﴾
و به شب آن هنگام که زمین را بپوشاند، ﴿٤﴾ وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ﴿٥﴾
و قسم به آسمان و کسی که آسمان را بنا کرده، ﴿٥﴾ وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا ﴿٦﴾
و به زمین و کسی که آن را گسترانیده، ﴿٦﴾ وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّىٰهَا ﴿٧﴾
و قسم به جان آدمی و آن کس که آن را (آفریده و) منظّم ساخته، ﴿٧﴾ |
|