|
لَآ أُقْسِمُ بِهَـٰذَا ٱلْبَلَدِ ﴿١﴾
قسم به این شهر مقدّس [= مکّه]، ﴿١﴾ وَأَنتَ حِلُّۢ بِهَـٰذَا ٱلْبَلَدِ ﴿٢﴾
شهری که تو در آن ساکنی، ﴿٢﴾ وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ ﴿٣﴾
و قسم به پدر و فرزندش [= ابراهیم خلیل و فرزندش اسماعیل ذبیح]، ﴿٣﴾ لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَـٰنَ فِى كَبَدٍ ﴿٤﴾
که ما انسان را در رنج آفریدیم (و زندگی او پر از رنجهاست)! ﴿٤﴾ |
|