به یقین پروردگار تو در کمینگاه (ستمگران) است! ﴿١٤﴾

امّا انسان هنگامی که پروردگارش او را برای آزمایش، اکرام می‌کند و نعمت می‌بخشد (مغرور می‌شود و) می‌گوید: «پروردگارم مرا گرامی داشته است!» ﴿١٥﴾

و امّا هنگامی که برای امتحان، روزیش را بر او تنگ می‌گیرد (مأیوس می‌شود و) می‌گوید: «پروردگارم مرا خوار کرده است!» ﴿١٦﴾

چنان نیست که شما می‌پندارید؛ شما یتیمان را گرامی نمی‌دارید، ﴿١٧﴾

و یکدیگر را بر اطعام مستمندان تشویق نمی‌کنید، ﴿١٨﴾

و میراث را (از راه مشروع و نامشروع) جمع کرده می‌خورید، ﴿١٩﴾