|
فَذَكِّرْ إِنَّمَآ أَنتَ مُذَكِّرٌ ﴿٢١﴾
پس تذکّر ده که تو فقط تذکّر دهندهای! ﴿٢١﴾ لَّسْتَ عَلَيْهِم بِمُصَيْطِرٍ ﴿٢٢﴾
تو سلطهگر بر آنان نیستی که (بر ایمان) مجبورشان کنی، ﴿٢٢﴾ إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ ﴿٢٣﴾
مگر کسی که پشت کند و کافر شود، ﴿٢٣﴾ فَيُعَذِّبُهُ ٱللَّهُ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَكْبَرَ ﴿٢٤﴾
که خداوند او را به عذاب بزرگ مجازات میکند! ﴿٢٤﴾ إِنَّ إِلَيْنَآ إِيَابَهُمْ ﴿٢٥﴾
به یقین بازگشت (همه) آنان به سوی ماست، ﴿٢٥﴾ ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُم ﴿٢٦﴾
و مسلّماً حسابشان (نیز) با ماست! ﴿٢٦﴾ |
|