|
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاعِمَةٌ ﴿٨﴾
چهرههایی در آن روز شاداب و باطراوتند، ﴿٨﴾ لِّسَعْيِهَا رَاضِيَةٌ ﴿٩﴾
و از سعی و تلاش خود خشنودند، ﴿٩﴾ فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍ ﴿١٠﴾
در بهشتی عالی جای دارند، ﴿١٠﴾ لَّا تَسْمَعُ فِيهَا لَـٰغِيَةً ﴿١١﴾
که در آن هیچ سخن لغو و بیهودهای نمیشنوند! ﴿١١﴾ فِيهَا عَيْنٌ جَارِيَةٌ ﴿١٢﴾
در آن چشمهای جاری است، ﴿١٢﴾ فِيهَا سُرُرٌ مَّرْفُوعَةٌ ﴿١٣﴾
در آن تختهای زیبای بلندی است، ﴿١٣﴾ وَأَكْوَابٌ مَّوْضُوعَةٌ ﴿١٤﴾
و قدحهایی (که در کنار این چشمه) نهاده، ﴿١٤﴾ وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌ ﴿١٥﴾
و بالشها و پشتیهای صفداده شده، ﴿١٥﴾ وَزَرَابِىُّ مَبْثُوثَةٌ ﴿١٦﴾
و فرشهای فاخر گسترده! ﴿١٦﴾ أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى ٱلْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ ﴿١٧﴾
آیا آنان به شتر نمینگرند که چگونه آفریده شده است؟! ﴿١٧﴾ |
|