|
قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكَّىٰ ﴿١٤﴾
به یقین کسی که پاکی جست (و خود را تزکیه کرد)، رستگار شد. ﴿١٤﴾ وَذَكَرَ ٱسْمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ ﴿١٥﴾
و (آن که) نام پروردگارش را یاد کرد سپس نماز خواند! ﴿١٥﴾ بَلْ تُؤْثِرُونَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا ﴿١٦﴾
ولی شما زندگی دنیا را مقدم میدارید، ﴿١٦﴾ وَٱلْـَٔاخِرَةُ خَيْرٌ وَأَبْقَىٰٓ ﴿١٧﴾
در حالی که آخرت بهتر و پایدارتر است! ﴿١٧﴾ إِنَّ هَـٰذَا لَفِى ٱلصُّحُفِ ٱلْأُولَىٰ ﴿١٨﴾
این دستورها در کتب آسمانی پیشین (نیز) آمده است، ﴿١٨﴾ صُحُفِ إِبْرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ ﴿١٩﴾
در کتب ابراهیم و موسی. ﴿١٩﴾ |
|