|
وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلرَّجْعِ ﴿١١﴾
سوگند به آسمان پرباران، ﴿١١﴾ وَٱلْأَرْضِ ذَاتِ ٱلصَّدْعِ ﴿١٢﴾
و سوگند به زمین پرشکاف (که گیاهان از آن سر برمیآورند)، ﴿١٢﴾ إِنَّهُۥ لَقَوْلٌ فَصْلٌ ﴿١٣﴾
که این (قرآن) سخنی است که حقّ را از باطل جدا میکند، ﴿١٣﴾ وَمَا هُوَ بِٱلْهَزْلِ ﴿١٤﴾
و هرگز شوخی نیست! ﴿١٤﴾ إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًا ﴿١٥﴾
آنها پیوسته حیله میکنند، ﴿١٥﴾ وَأَكِيدُ كَيْدًا ﴿١٦﴾
و من هم در برابر آنها چاره میکنم! ﴿١٦﴾ فَمَهِّلِ ٱلْكَـٰفِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدَۢا ﴿١٧﴾
حال که چنین است کافران را (فقط) اندکی مهلت ده (تا سزای اعمالشان را ببینند)! ﴿١٧﴾ |
|