|
إِنَّهُۥ كَانَ فِىٓ أَهْلِهِۦ مَسْرُورًا ﴿١٣﴾
چرا که او در میان خانوادهاش پیوسته (از کفر و گناه خود) مسرور بود! ﴿١٣﴾ إِنَّهُۥ ظَنَّ أَن لَّن يَحُورَ ﴿١٤﴾
او گمان میکرد هرگز بازگشت نمیکند! ﴿١٤﴾ بَلَىٰٓ إِنَّ رَبَّهُۥ كَانَ بِهِۦ بَصِيرًا ﴿١٥﴾
آری، پروردگارش نسبت به او بینا بود (و اعمالش را برای حساب ثبت کرد)! ﴿١٥﴾ فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلشَّفَقِ ﴿١٦﴾
سوگند به شفق، ﴿١٦﴾ وَٱلَّيْلِ وَمَا وَسَقَ ﴿١٧﴾
و سوگند به شب و آنچه را جمعآوری میکند، ﴿١٧﴾ وَٱلْقَمَرِ إِذَا ٱتَّسَقَ ﴿١٨﴾
و سوگند به ماه آنگاه که بَدر کامل میشود، ﴿١٨﴾ لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَن طَبَقٍ ﴿١٩﴾
که همه شما پیوسته از حالی به حال دیگر منتقل میشوید (تا به کمال برسید). ﴿١٩﴾ فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿٢٠﴾
پس چرا آنان ایمان نمیآورند؟! ﴿٢٠﴾ |
|