|
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَـٰنُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَىٰ رَبِّكَ كَدْحًا فَمُلَـٰقِيهِ ﴿٦﴾
ای انسان! تو با تلاش و رنج بسوی پروردگارت میروی و او را ملاقات خواهی کرد! ﴿٦﴾ فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَـٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ ﴿٧﴾
پس کسی که نامه اعمالش به دست راستش داده شود، ﴿٧﴾ فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًا يَسِيرًا ﴿٨﴾
بزودی حساب آسانی برای او میشود، ﴿٨﴾ وَيَنقَلِبُ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ مَسْرُورًا ﴿٩﴾
و خوشحال به اهل و خانوادهاش بازمیگردد. ﴿٩﴾ وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَـٰبَهُۥ وَرَآءَ ظَهْرِهِۦ ﴿١٠﴾
و امّا کسی که نامه اعمالش به پشت سرش داده شود، ﴿١٠﴾ فَسَوْفَ يَدْعُوا۟ ثُبُورًا ﴿١١﴾
بزودی فریاد میزند وای بر من که هلاک شدم! ﴿١١﴾ وَيَصْلَىٰ سَعِيرًا ﴿١٢﴾
و در شعلههای سوزان آتش میسوزد. ﴿١٢﴾ إِنَّهُۥ كَانَ فِىٓ أَهْلِهِۦ مَسْرُورًا ﴿١٣﴾
چرا که او در میان خانوادهاش پیوسته (از کفر و گناه خود) مسرور بود! ﴿١٣﴾ |
|