بخش قرآن
انشقاق - 1
|
إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنشَقَّتْ ﴿١﴾
در آن هنگام که آسمان [= کرات آسمانی] شکافته شود، ﴿١﴾ وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ﴿٢﴾
و تسلیم فرمان پروردگارش شود -و سزاوار است چنین باشد- ﴿٢﴾ وَإِذَا ٱلْأَرْضُ مُدَّتْ ﴿٣﴾
و در آن هنگام که زمین گسترده شود، ﴿٣﴾ وَأَلْقَتْ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتْ ﴿٤﴾
و آنچه در درون دارد بیرون افکنده و خالی شود، ﴿٤﴾ وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ﴿٥﴾
و تسلیم فرمان پروردگارش گردد -و شایسته است که چنین باشد- ﴿٥﴾ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَـٰنُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَىٰ رَبِّكَ كَدْحًا فَمُلَـٰقِيهِ ﴿٦﴾
ای انسان! تو با تلاش و رنج بسوی پروردگارت میروی و او را ملاقات خواهی کرد! ﴿٦﴾ |
|
