|
كَلَّآ إِنَّ كِتَـٰبَ ٱلْأَبْرَارِ لَفِى عِلِّيِّينَ ﴿١٨﴾
چنان نیست که آنها (درباره معاد) میپندارند، بلکه نامه اعمال نیکان در «علیّین» است! ﴿١٨﴾ وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا عِلِّيُّونَ ﴿١٩﴾
و تو چه میدانی «علیّین» چیست! ﴿١٩﴾ كِتَـٰبٌ مَّرْقُومٌ ﴿٢٠﴾
نامهای است رقمخورده و سرنوشتی است قطعی، ﴿٢٠﴾ يَشْهَدُهُ ٱلْمُقَرَّبُونَ ﴿٢١﴾
که مقربان شاهد آنند! ﴿٢١﴾ إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍ ﴿٢٢﴾
مسلّماً نیکان در انواع نعمتاند: ﴿٢٢﴾ |
|