|
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَـٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلْكَرِيمِ ﴿٦﴾
ای انسان! چه چیز تو را در برابر پروردگار کریمت مغرور ساخته است؟! ﴿٦﴾ ٱلَّذِى خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ ﴿٧﴾
همان خدایی که تو را آفرید و سامان داد و منظّم ساخت، ﴿٧﴾ فِىٓ أَىِّ صُورَةٍ مَّا شَآءَ رَكَّبَكَ ﴿٨﴾
و در هر صورتی که خواست تو را ترکیب نمود. ﴿٨﴾ كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّينِ ﴿٩﴾
(آری) آن گونه که شما میپندارید نیست؛ بلکه شما روز جزا را منکرید! ﴿٩﴾ وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَـٰفِظِينَ ﴿١٠﴾
و بیشک نگاهبانانی بر شما گمارده شده... ﴿١٠﴾ كِرَامًا كَـٰتِبِينَ ﴿١١﴾
والا مقام و نویسنده (اعمال نیک و بد شما)، ﴿١١﴾ يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ ﴿١٢﴾
که میدانند شما چه میکنید! ﴿١٢﴾ إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍ ﴿١٣﴾
به یقین نیکان در نعمتی فراوانند. ﴿١٣﴾ |
|