|
إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتْ ﴿١﴾
آن زمان که آسمان [= کرات آسمانی] از هم شکافته شود، ﴿١﴾ وَإِذَا ٱلْكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتْ ﴿٢﴾
و آن زمان که ستارگان پراکنده شوند و فرو ریزند، ﴿٢﴾ وَإِذَا ٱلْبِحَارُ فُجِّرَتْ ﴿٣﴾
و آن زمان که دریاها به هم پیوسته شود، ﴿٣﴾ وَإِذَا ٱلْقُبُورُ بُعْثِرَتْ ﴿٤﴾
و آن زمان که قبرها زیر و رو گردد (و مردگان خارج شوند)، ﴿٤﴾ عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ ﴿٥﴾
(در آن زمان) هر کس میداند آنچه را از پیش فرستاده و آنچه را برای بعد گذاشته است. ﴿٥﴾ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَـٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلْكَرِيمِ ﴿٦﴾
ای انسان! چه چیز تو را در برابر پروردگار کریمت مغرور ساخته است؟! ﴿٦﴾ |
|