|
فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلْخُنَّسِ ﴿١٥﴾
سوگند به ستارگانی که بازمیگردند، ﴿١٥﴾ ٱلْجَوَارِ ٱلْكُنَّسِ ﴿١٦﴾
حرکت میکنند و از دیدهها پنهان میشوند، ﴿١٦﴾ وَٱلَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ ﴿١٧﴾
و قسم به شب، هنگامی که پشت کند و به آخر رسد، ﴿١٧﴾ وَٱلصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ ﴿١٨﴾
و به صبح، هنگامی که تنفّس کند، ﴿١٨﴾ إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ ﴿١٩﴾
که این (قرآن) کلام فرستاده بزرگواری است [= جبرئیل امین] ﴿١٩﴾ ذِى قُوَّةٍ عِندَ ذِى ٱلْعَرْشِ مَكِينٍ ﴿٢٠﴾
که صاحب قدرت است و نزد (خداوند) صاحب عرش، مقام والائی دارد! ﴿٢٠﴾ |
|