|
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ﴿٣٣﴾
هنگامی که آن صدای مهیب [= صیحه رستاخیز] بیاید، (کافران در اندوه عمیقی فرومیروند)! ﴿٣٣﴾ يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ ﴿٣٤﴾
در آن روز که انسان از برادر خود میگریزد، ﴿٣٤﴾ وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ﴿٣٥﴾
و از مادر و پدرش، ﴿٣٥﴾ وَصَـٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ﴿٣٦﴾
و زن و فرزندانش؛ ﴿٣٦﴾ لِكُلِّ ٱمْرِئٍ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ ﴿٣٧﴾
در آن روز هر کدام از آنها وضعی دارد که او را کاملاً به خود مشغول میسازد! ﴿٣٧﴾ |
|